Famotidin ve ranitidinin s çan alt özofagus sfinkter tonusu üzerindeki in vitro etkileri

In vitro effects of famotidine and ranitidine on lower esophageal sphincter tone in rats

Mahmut ÖZER,MUSTAFA DUMAN,ŞÜKRÜ TAŞ,Yeliz DEMİRCİ,Muhammet Fatih AYDIN,Enver REYHAN,ALİ EMRE ATICI,ERDAL BİROL BOSTANCI,MUSA AKOĞLU,MEHVEŞ ECE GENÇ

Abstract

Background/aims: The aim of this study was to investigate the effects of the H2 receptor antagonists famotidine and ranitidine on lower esophageal sphincter pressure in the rat isolated lower esophageal sphincter preparation contracted with carbachol. Materials and Methods: Lower esophageal sphincter tissues of eight rats for each group were placed in a standard organ bath. After contraction with carbachol, freshly prepared famotidine and ranitidine were added directly to the tissue bath in cumulatively increasing concentrations. Activities were recorded on an online computer using the software BSL PRO v 3.7, which also analyzed the data. Results: Ranitidine caused a small statistically insignificant relaxation in the contracted lower esophageal sphincter at the two applied concentrations. Although 1.5x10-5 M famotidine did not cause a significant relaxation in lower esophageal sphincter tone, this value for 4.5x10-5 M famotidine was 9.33%, and the relaxation was significant when compared with controls (p<0.05). Conclusions: Neither famotidine nor ranitidine caused any direct significant change in lower esophageal sphincter tone in the therapeutic dose range applied to the organ bath. However, the higher dose of famotidine caused a significant relaxation in the lower esophageal sphincter tone. Further in vivo human studies may affect the usage of these drugs during gastroesophageal reflux disease treatment. Top Summary Introduction Materials And Methods Results Discussion References

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, H2 reseptör antagonistlerinden famotidin ve ranitidinin, karbakol ile kasılmış alt özofagus sfinkter preparatlarının gerilimi üzerine etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Her bir grup için 8'er tane sıçandan alınan alt özofagus sfinkter dokuları standart organ banyosuna yerleştirildi. Karbakol ile kasılan alt özofagus sfinkter dokuları üzerine, taze olarak hazırlanmış famotidin ve ranitidin solüsyonları kümülatif olarak artan dozlarda eklendi. Aktiviteler çevrimiçi olarak BSL PRO MP-35 ile kaydedildi ve yine aynı sistem ile datalar analiz edildi. Bulgular: Ranitidinin uygulanan her iki dozunda, kasılmı ş alt özofagus sfinkter tonusunda istatistiksel olarak anlamsız bir gevşeme meydana geldi. 1.5x10-5 M famotidin de alt özofagus sfinkter tonusu üzerinde anlamlı miktarda gevşemeye sebep olmamasına rağmen, 4.5x10-5 M famotidin için bu değer % 9,33'tü ve gevşeme kontrollerle karşılaştırıldığında anlamlıydı (p<0.05). Sonuç: Organ banyosuna terapötik dozda uygulanan ne famotidin ne de ranitidin, alt özofagus sfinkter tonusu üzerinde anlamlı bir değişiklik meydana getirmedi. Bununla birlikte, famotidin yüksek doz uygulaması alt özofagus sfinkter tonusu üzerinde anlamlı bir gevşemeye sebep oldu. İlerleyen zamanlarda, in vivo insan deneyleri çalışmaları, gastroözofageal reşü hastalıklarında bu ilaçların kullanımını etkileyebilecektir