Ekstrahepatik biliyer obstrüksiyonun tanısında ERCP ve endosonografinin karşılaştırmalı değerlendirilmesi ve algoritma önerisi

Comparative evaluation of ERCP and endosonography in the diagnosis of extrahepatic biliary obstruction and a suggested algorithm

Abstract

Background/aims: Endosonography is an effective diagnostic tool for evaluating pancreatobiliary diseases. However, it is scarcely used in our healthcare system because of limited resources and scarcity of trained personnel. The aim of this study was to evaluate the role of endosonography in patients presenting with extrahepatic biliary obstruction in the Indian subcontinent. Methods: Fifty consecutive patients presenting with suspected obstructive jaundice of unknown cause were enrolled in the study. All the patients underwent abdominal ultrasound followed by endosonography and finally endoscopic retrograde cholangiopancreatography. Final diagnosis was obtained on endoscopic retrograde cholangiopancreatography or surgery, where indicated. Results: Twenty-six patients had malignant cause for extrahepatic biliary obstruction and 24 patients had non-malignant cause for extrahepatic biliary obstruction. The etiological diagnosis was established by endosonography in 23/26 patients with malignant cause for extrahepatic biliary obstruction compared to in 21/26 patients with endoscopic retrograde cholangiopancreatography. For non-malignant cases of extrahepatic biliary obstruction, endosonography and endoscopic retrograde cholangiopancreatography were equally accurate (23/24 patients) in providing the correct etiological diagnosis. Conclusions: Endosonography and endoscopic retrograde cholangiopancreatography are equally efficient for diagnosing the cause of extrahepatic biliary obstruction. The evaluation of patients presenting with cholestasis should be based on careful clinical judgment supported by baseline investigations to suggest likely malignant or non-malignant etiology. Endosonography as first approach should be followed in patients with suspected malignant cause of extrahepatic biliary obstruction. Endoscopic retrograde cholangiopancreatography should be performed first in patients with suspected non-malignant cause of extrahepatic biliary obstruction.

Özet

Amaç: Endosonografi, paııkreatikobiliyer hastalıkların değerlendirilmesinde etkin bir tanı aracıdır. Ancak, maddi kaynak yetersizliği ve eğitimli personel eksikliği nedeni ile sağlık sisteminde nadiren kullanılabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, Hindistan bölgesinde, ekstrahepatik safra yolu tıkanıklığı ile başvuran hastaların değerlendirilmesinde endosonografinin yerinin araştırılmasıdır. Yöntem: Tıkanma sarılığı süphesi ile başvuran 50 ardışık hasta çalışmaya alındı. Tüm hastalar, sırasıyla abdomen ultrason, endosonografi ve endoskopik retrograd kolanjiopankreatogra/i ile değerlendirildiler. Nihayi tanı, endikasyona göre endoskopik ret-rograd kolanjiopankreatograp veya cerrahi ile konuldu. Sonuçlar: Hastaların 26'sında malign ve 24'iinde malign olmayan ekstrahepatik safra yolu tıkanıklığı mevcuttu. Etiyolojik tanı, malign hastaların 23/26'sında endosonografi ile ve 21 /26'sında endoskopik retrograd kolanjiopankreatografı ile ortaya konuldu. Malign olmayanlarda ise endoskopik retrograd kolanjiopankreatograp ve endosonografi tanıda eşit etkinlikte (23/24) bulundu. Tartışma: Endosonografi ve endoskopik retrograd kolanjiopankreatogra-fi. ekstrahepatik safra yolu tıkanıklıklarının tanısında eşit etkinliğe sahiptir. Ekstrahepatik safra yolu tıkanıklığı olan hastaların değerlendirilmesi, bazal tetkiklerin desteğinde dikkatli bir klinik inceleme ile malign - maling olmayan ayrımına yönelik yapılmalıdır. Malign şüphesi olan hastalar öncelikle endosonografi ile, malign olmayan öntanısı olanlarda ise endoskopik retrograd kolan-jiopankreatografı ile değerlendirilmelidir.