Journals / Turkish Journal of Gastroenterology / 2010 / Cilt: 21 - Sayı: 3

Uzun etkili somatostatin analoğu, lanreotidin sıçanlarda safra yolu bağlanarak oluşturulan karaciğer fibrozu üzerine etkisi

Effects of a long-acting somatostatin analogue, lanreotide, on bile duct ligation-induced liver fibrosis in rats

Pages
287–292
DOI
—

Abstract

Background/aims: Somatostatin receptors have been shown on hepatic stellate cells, and somatostatin infusion has been shown to inhibit hepatic stellate cells activation. We aimed to test the effects of a long-acting somatostatin analogue, lanreotide, on bile duct ligationinduced liver fibrosis in rats. Methods: Thirty-seven Wistar rats were divided into 5 groups as follows: Group 1, bile duct ligation+lanreotide; Group 2, bile duct ligation; Group 3, sham+lanreotide; Group 4, sham; and Group 5, control group. Lanreotide-autogel (20 mg/kg/month) or saline in intraperitoneal doses was administered. Serum biochemical parameters, liver collagen level, and oxidative stress and histological parameters were determined after 28 days. Results: The tissue collagen level, biochemical parameters (AST, ALT, bilirubins, alkaline phosphatase, &#947;-glutamyl transpeptidase) and oxidative stress parameters (malondialdehyde, luminal, lucigenin) in the bile duct ligation groups were higher than in the sham-operated and control groups (p<0.001 for all). Lanreotide improved malondialdehyde and glutathione levels in the bile duct ligation+lanreotide group. In histopathological examination, bile duct ligation groups showed stage-3 liver fibrosis, while all the controls were normal. Lanreotide did not improve the liver fibrosis histologically or biochemically. Conclusions: A monthly active somatostatin analogue, lanreotide, improved malondialdehyde and glutathione; however, it was not able to improve bile duct ligation-induced liver fibrosis in rats. Although lanreotide is a long-acting medication, it did not show anti-fibrotic effects in the model.

Özet

Amaç: Somatostatin reseptörlerinin hepatik stellat hücreler üzerinde varlığı gösterilmiş ve somatostatin infüzyonunun hepatik stellat hücreler aktivasyonunu inhibe ettiği bildirilmiştir. Uzun etkili somatostatin analoğu, lanreotidin sıçanlarda safra yolu bağlanarak oluşturulan karaciğer fibrozu üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Otuz yedi Wistar soyu sıçan 5 gruba ayrıldı. Grup 1: safra yolu bağlı+lanreotid, grup 2: safra yolu bağlı, grup 3: sham opere+lanreotid, grup 4: sham opere ve grup 5: kontrol grup olarak çalışıldı. Lanreotidotojel (20 mg/kg/ay) veya serum fizyolojik intra-peritoneal yolla verildi. Serum biyokimyasal testleri, karaciğer kollajeni, oksidatif stres ve histolojik parametreler 28 gün sonra çalışıldı. Bulgular: Safra yolu bağlı grupların doku kollajen düzeyi, biyokimyasal parametreleri (AST, ALT, bilirubinler, alkalen fosfataz, γ-glutamil transferaz) ve oksidatif stres parametreleri (malondialdehid, luminal, lusigenin) sham opere edilen gruplardan ve kontrol grubundan yüksek bulundu (tüm p<0.001). Lanreotid malondialdehid ve glutatyon düzeylerini safra yolu bağlı+lanreotid grubunda düzeltti. Histopatolojik incelemede, safra yolu bağlı gruplarda stage-3 karaciğer fibrozu izlenirken, kontrol grupları bulundu. Lanreotid histolojik veya biyokimyasal olarak karaciğer fibrozunu iyileştiremedi. Sonuç: Aylık etkili somatostatin analoğu lanreotid tedavisi malondialdehid ve glutatyon düzeylerini iyileştirdi. Bununla beraber, safra yolu bağlanarak indüklenen karaciğer fibrozunda gerilemeye neden olmadı. Uzun aktiviteli bir ajan olduğu halde lanreotid tedavisinde fibroz modelde antifibrotik etkinlik görülmedi.

Keywords: Karaciğer sirozu,Safra kanalları,Sıçan, Wistar,Somatostatin,Peptidler, siklik,Hayvanlar,Uzun etkili ilaçlar,Bağlama