Güncel tedaviler ile varis dışı üst gastrointestinal kanamaların klinik sonuçları ile ilişkili gözlemsel Avrupa çalışması (ENERGIB-Türkiye)

An observational European study on clinical outcomes associated with current management strategies for non-variceal upper gastrointestinal bleeding (ENERGIB-Turkey)

Abstract

Background/aims: This observational, retrospective cohort study assessed outcomes of the current management strategies for nonvariceal upper gastrointestinal bleeding in several European countries (Belgium, Greece, Italy, Norway, Portugal, Spain, and Turkey) (NCT00797641; ENERGIB). Materials and Methods: Turkey contributed 23 sites to this study. Adult patients (≥18 years old) consecutively admitted to hospital and who underwent endoscopy for overt non-variceal upper gastrointestinal bleeding (hematemesis, melena or hematochezia, with other clinical/laboratory evidence of acute upper GI blood loss) were included in the study. Data were collected from patient medical records regarding bleeding continuation, re-bleeding, pharmacological treatment, surgery, and mortality during a 30-day follow-up period. Results: A total of 423 patients (67.4% men; mean age: 57.8±18.9 years) were enrolled in the Turkish study centers, of whom 96.2% were admitted to hospital with acute non-variceal upper gastrointestinal bleeding. At admission, the most common symptom was melena (76.1%); 28.6% of patients were taking aspirin, 19.9% were on non-steroidal anti-inflammatory drugs, and 7.3% were on proton pump inhibitors. The most common diagnoses were duodenal (45.2%) and gastric (27.7%) ulcers and gastritis/gastric erosions (26.2%). Patients were most often managed in general medical wards (45.4%). A gastrointestinal team was in charge of treatment in 64.8% of cases. Therapeutic procedures were performed in 32.4% of patients during endoscopy. After the endoscopy, most patients (94.6%) received proton pump inhibitors. Mean (SD) hospital stay was 5.36±4.91 days. The cumulative proportions of continued bleeding/re-bleeding, complications and mortality within 30 days of the non-variceal upper gastrointestinal bleeding episode were 9.0%, 5.7% and 2.8%, respectively. In the Turkish sub-group of patients, the significant risk factors for bleeding continuation or re-bleeding were age >65 years, presentation with hematemesis or shock/syncope, and the diagnosis of duodenal ulcer. The risk of clinical complications after non-variceal upper gastrointestinal bleeding was higher in female patients older than 65 years, in patients with comorbidities, and in patients presenting with shock/syncope, and also according to time to endoscopy. The use of aspirin, non-steroidal anti-inflammatory drugs or warfarin at baseline was negatively associated with the development of bleeding or clinical complications. The risk of death within 30 days after non-variceal upper gastrointestinal bleeding was significantly higher in patients older than 65 years and in those receiving transfusions other than intravenous fluid or red blood cells within 12 hours of presentation. Conclusions: According to the survey results, non-variceal upper gastrointestinal bleeding in Turkey varies from that in other European countries in a number of aspects. These differences could be associated with a younger population and Helicobacter pylori incidence. Despite the diminishing need for surgical intervention and mortality rates for non-variceal upper gastrointestinal bleeding, as is the case in other European countries, non-variceal upper gastrointestinal bleeding remains a serious problem. Top Summary Introduction Materials And Methods Results Discussion References

Özet

Amaç: Gercekleştirilen bu gozlemsel ve retrospektif kohort calışmasında Belcika, Yunanistan, İtalya, Norvec, Portekiz, İspanya ve Turkiye gibi ceşitli Avrupa ulkelerinde varis dışı ust gastrointestinal kanama icin mevcut olan guncel yonetim stratejilerine ilişkin sonuclar de.erlendirilmiştir (NCT00797641; ENERGIB). Gereç ve Yöntem: Turkiye calışmaya 23 merkez ile katılmıştır. Bu calı şmaya surekli olarak hastaneye başvuran ve overt varis dışı ust gastrointestinal kanama (hematemez, melena veya hematokezya ve bunlarla birlikte akut ust gastrointestinal kanamanın di.er klinik/laboratuvar bulguları) icin endoskopi uygulanmış olan erişkinler (18 yaş ve uzeri) dahil edilmiştir. Hastaların tıbbi kayıtlarından 30 gunluk bir takip surecindeki kanama suresi, tekrar ka confidennama, farmakolojik tedavi, cerrahi ve mortalite gibi veriler toplanmıştır. Bulgular: Turkiyedeki calışma merkezlerine toplam 423 hasta dahil edilmiştir (% 67.4 erkek, ortalama yaş: 57.8 }18.9 yıl) ve bu hastaların %96.2si varis dışı ust gastrointestinal kanama ile hastaneye başvurmuştur. Hastaneye başvuru anında en sık rastlanan semptom melenadır (%76.1) ve yine başvuru esnasında hastaların %28.6sı aspirin, %19.9u non-steroid anti-inşamatuvar ve %7.3u de proton pompa inhibitoru kullanmaktadır. En sık konulan teşhis ise duodenal (%45.2) ve gastrik (%27.7) ulser ve gastrit/gastrik erozyondur (%26.2). Hastaların %45.4u icin yo.un bakım şartlarına ihtiyac duyulmamıştır. Vakaların %64.8inin tedavisi bir gastrointestinal tedavi grubu tarafından yurutulmuştur. Hastaların %32.4unde endoskopi esnasında terapotik prosedurler de uygulanmıştır. Endoskopi sonrasında hastaların %94.6sı proton pompa inhibitoru kullanmıştır. Ortalama (SD) hastanede kalış suresi 5.36 }4.91 gundur. Varis dışı ust gastrointestinal kanama epizodunu takip eden 30 gun icerisindeki devam eden kanama/tekrarlayan kanama, komplikasyon ve mortaliteye ilişkin kumulatif oran sırasıyla %9.0, %5.7 ve %2.8dir. Kanamanın devam etmesi ve tekrarlayan kanamaya ilişkin anlamlı risk faktorleri Turk hastalar icin 65 yaş ve uzeri olma, hematemez veya şok/senkop ile başvuru ve duodenal ulser tanısı olarak sayılabilir. Varis dışı ust gastrointestinal kanama sonrasında klinik komplikasyon gelişme riski 65 yaş uzerindeki kadın hastalarda, komorbiditeye sahip hastalarda ve şok/senkop ile başvuran hastalarda daha yuksektir. Başlangıcta aspirin, non-steroidal antiinşamatuvar ilac veya varfarin kullanımı ile kanama gelişimi veya klinik komplikasyonların gelişimi arasında negatif bir ilişki mevcuttur. Varis dışı ust gastrointestinal kanamayı takip eden 30 gun icerisindeki olum riski 65 yaş uzerindeki hastalarda ve 12 saat icerisinde IV sıvı veya eritrosit haricinde transfuzyon almış olan hastalarda anlamlı bicimde daha yuksektir. Sonuç: Sa. kalıma ilişkin bulgular goz onunde bulunduruldu.unda, Turkiyede varis dışı ust gastrointestinal kanama Avrupa ulkelerine kıyasla ceşitli acılardan farklılıklar gostermektedir. Soz konusu bu farklılıklar populasyonun daha genc olması ve Helikobakter pilori insidansı ile ilişkili olabilir. Di.er Avrupa ulkelerinde varis dışı ust gastrointestinal kanamada cerrahi girişimlere olan ihtiyac ve mortalite oranları giderek azalmaktaysa da bu durum halen ciddi bir sorun teşkil etmektedir.