Travmatik peritentoriyal subdural hematomlar: 32 olguluk bir çalışma

Satoru TAKEUCHI,Yoshio TAKASATO,Hiroyuki MASAOKA,Takanori HAYAKAWA,Hiroshi YATSUSHIGE,Kimihiro NAGATANI,Naoki OTANI,Hideo OSADA,Kojiro WADA,Hiroshi NAWASHIRO

Abstract

AIm: This study aimed to investigate the clinicoradiological features in patients with traumatic peritentorial subdural hematomas (SDHs). MaterIal and Methods: We retrospectively reviewed the clinical and radiological findings, management criteria, and outcomes in 32 patients with peritentorial SDHs. The outcomes were classified as favorable (good recovery or moderate disability) or poor (severe disability, vegetative state, or death). Results: Of the 32 patients, 19 were male and 13 were female. The patients’ ages ranged from 10–92 years (mean age, 60.9 years). Coagu- lopathies were observed in 23 patients. Twenty-four patients presented with associated intracranial lesions. Eighteen patients had favorable outcomes and 14 had poor outcomes. All patients were treated conservatively. The presence of coagulopathy (p = 0.024) and presence of convexity SDH (p = 0.008) correlated with the outcome. ConclusIon: The patients with traumatic peritentorial SDHs were predominantly male and relatively elderly, and had a high incidence of coagulopathy, associated intracranial lesions (especially falx SDHs), a high rate of impact in the occipital or frontal regions, and a low incidence of skull fractures. The factors that were correlated with outcome in patients receiving conservative therapy were the presence of coagulopathy and the presence of convexity SDH.

Özet

AMAÇ: Bu çalışma, travmatik peritentoriyal subdural hematomları (SDH’ler) olan hastalarda klinikoradyolojik özellikleri araştırmayı amaçlamıştır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Peritentoriyal SDH bulunan 32 hastada klinik ve radyolojik bulgular, takip kriterleri ve sonuçlar retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Sonuçlar olumlu (iyi iyileşme veya orta derecede maluliyet) veya zayıf (şiddetli maluliyet, vejetatif durum veya ölüm) olarak sınıflandırılmıştır. BULGULAR: Otuz iki hastanın 19’i erkek, 13’ü kadındır. Hastaların yaşları 10-92 yıl aralığındadır (ortalama yaş 60,9 yıl). Koagülopatiler 23 hastada görülmüştür. Yirmi dört hasta ilişkili intrakraniyal lezyonlarla gelmiştir. On sekiz hastanın sonucu olumlu ve 14’ünün olumsuz bulunmuştur. Tüm hastalar konservatif olarak tedavi edilmiştir. Koagülopati varlığı (p = 0,024) ve konvekste SDH varlığı (p = 0,008) sonuçla korelasyon göstermiştir. SONUÇ: Travmatik peritentoriyal SDH bulunan hastalar temel olarak erkek ve nispeten yaşlı olup koagülopati ve ilişkili intrakraniyal lezyon (özellikle falx SDH için) insidansı yüksek, oksipital veya frontal bölgelere darbe alma oranı yüksek ve kafatası kırığı insidansı düşük bulunmuştur. Konservatif tedavi alan hastalarda sonuçla ilişkili faktörler arasında koagülopati varlığı ve konveksitede SDH varlığı yer almıştır.