İntrakranial araknoid kistlerin cerrahi yönetim stratejileri: Bir merkezin 75 olguluk tecrübesi

Surgical management strategies of intracranial arachnoid cysts: A single institution experience of 75 cases

Abstract

AIM: Arachnoid cysts are benign intra-arachnoid cystic lesions filled with cerebrospinal fluid. With advent of modern treatment techniques, debate continues regarding which surgical treatment is most effective. MaterIal and Methods: A consecutive series of 75 patients with arachnoid cysts that were surgically treated between January 1992 and December 2009 are reported. Included in the study were 54 male and 21 female patients, ranging in age from 2 months to 45 years (mean age 20.02 years) at the time of surgery. Symptoms at presentation, location on the cysts, and treatment modalities were evaluated. Results: Headache was controlled in 92.5% of adult cases. Hydrocephalus, cognitive decline weakness and gait disturbances were controlled 100% after overall treatment methods. Follow-up CT scans showed significant reduction in cyst size in supratentorial arachnoid cysts. No significant changes in cyst size were found in infratentorial cysts but symptomatic improvements were noted. ConclusIon: Patients with symptomatic arachnoid cysts regardless of age and cyst location should be treated. We think that avoiding shunt dependence should be one of the principle treatment goals. Proper patient selection results in good outcomes.

Özet

AMAÇ: Araknoid kistler beyin omurilik sıvısıyla dolu benign intraaraknoidal kistik lezyonlardır. Yeni tedavi yöntemlerinin gelişmesiyle hangi cerrahi tedavinin en etkili olduğu yolundaki tartışmalar devam etmektedir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Ocak 1992 ile Aralık 2009 arasında cerrahi olarak tedavi edilen 75 ardışık olgu incelenmiştir. Çalışmaya katılanların 54’ü erkek, 21’i kadındı. Cerrahi sırasında yaşları 2 ayla 45 yaş arasında değişiyordu( ortalama 20,02 yıl). Ortaya çıkış belirtileri, kist yerleşimler ve tedavi şekilleri değerlendirildi. BULGULAR: Erişkin olguların %92,5’inde baş ağrısı kontrol altına alındı. Tüm tedavi şekilleri sonrasında hidrosefali, bilişsel bozulmalar ve yürüyüş bozuklukları %100 kontrol altına alındı. Takip tomografi görüntüleri supratentorial kistlerin boyutunda belirgin azalma gösterdi. İnfratentorial kistlerde belirgin küçülme saptanmasa da klinik olarak belirgin düzelme kaydedildi. SONUÇ: Semptomatik araknoid kisti olan olgular yaşına ve kist yerleşimine bakılmaksızın tedavi edilmelidirler. Şant bağımlılığını önlemek tedavinin prensiplerinden birisi olmalıdır. Doğru hasta seçimi tedavi yöntemlerinin başarısını artırmaktadır.