Deneysel tavşan subaraknoid kanama modelinde intravenöz cilostazol ve nimodipine etkilerinin araştırılması

The effects of tntravenous cilostazol and nimodipine on cerebral vasospasm after subarachnoid hemorrhage in an experimental rabbit model

Burak BİLGİNER,Mehmet Bülent ÖNAL,Fırat NARİN,Figen SÖYLEMEZOĞLU,İbrahim M. ZİYAL,Tunçalp ÖZGEN

Abstract

AIM: Our aim in this study was to investigate the efficacy of intravenous administration of cilostazol and compare these effects with intravenous usage of nimodipine in subarachnoid hemorrhage model. MATERIAL and METHODS: Twenty-five male New Zealand White rabbits were assigned randomly to 1 of 5 groups. Animals in group 1 (n=5) served as controls, group 2 (n=5) was the SAH-only group, group 3 (n=5) was treated with intravenous 10 mg/kg cilostazol, group 4 (n=5) was treated with 0.05 mg/kg intravenous nimodipine, and group 5 (n=5) served as the vehicle group and treated with a mixture of dimethyl sulfoxide and phosphate buffer solution. Basilar arteries were removed from the brain stems and analyzed. The vessels were measured using computer-assisted morphometry (SPOT for Windows Version 4.1). Statistical comparisons were performed using the Kruskall-Wallis and Mann-Whitney U tests. RESULTS: Basilar artery wall thicknesses in group 3 and 4 were smaller than the group 2 and this was statistically significant at p<0.05. The mean arterial cross-sectional areas in group 3 and 4 were higher than group 2 and this was also statistically significant at p<0.05. CONCLUSION: Our results demonstrate that intravenous administration of both cilostazol and nimodipine significantly attenuates cerebral vasospasm after SAH.

Özet

AMAÇ: Bu çalışmada, biz subaraknoid kanamada intravenöz olarak uygulanan cilostazolün etkisini incelemeyi ve yine bu ilacın etkilerini intravenöz olarak kullanılan nimodipin ile karşılaştırmayı amaçladık. YÖNTEM ve GEREÇ: 25 adet erkek Yeni Zelanda beyaz tavşanı kullanıldı ve hayvanlar 5 gruba ayrıldı. Grup 1 (n=5) kontrol, grup 2 (n=5) sadece SAK grubu, grup 3 (n=5) SAK sonrası intravenöz 10 mg/kg cilostazol uygulanan grup ve grup 4 (n=5) SAK sonrası 0.05 mg/kg intravenöz nimodipin alan grup ve grup 5 (n=5) dimetil sülfoksit ve fosfat buffer solüsyonu karışımı uygulanan taşıyıcı grup olarak belirlendi. Baziller arterler beyin sapından ayrılarak analiz edildi. Damar ölçümleri bilgisayar programı kullanılarak (Windows versiyon 4.1 SPOT) yapıldı. İstatistiksel analizde Kruskall-Wallis ve Mann- Whitney U testleri kullanıldı. BULGULAR: Baziller arter damar kalınlığı grup 3 ve 4’te grup 2’ye göre daha küçük olarak bulundu ve bu istatistiksel olarak anlamlı idi p<0.05. Ortalama damar alanı ise grup 3 ve 4’te grup 2’den daha yüksek bulundu ve bu da istatistiksel olarak anlamlı idi p<0.05. SONUÇ: Elde edilen sonuçlara bakıldığında hem cilostazolün hemde nimodipin’in intravenöz kullanımı, SAK sonrasında gelişen serebral vazospazm da etkili bulundu.