Astrositomalarda siklooksijenaz 2’nin immünohistokimyasal ekspresyonu ve bu ekspresyonun angiogenesis, tümör yayılımı ve sağ-kalım ile olan ilişkisi

Immunohistochemical expression of cycloxygenase-2 in astrocytoma: Correlation with angiogenesis, tumor progression and survival

Abstract

AIm: Cyclooxygenase-2 (Cox-2) appears to play a role in the regulation of progression, invasiveness and angiogenesis of various neoplasms. Experimental studies have indicated that COX-2 regulate angiogenesis by modulating vascular endothelial growth factor (VEGF) production. The aim of this study was to evaluate the immunohistochemical expression of COX-2 in astrocytoma, in relation to VEGF expression, microvessel density (MVD), clinicopathologic factors and patient survival. Ma terIal and Methods: 26 paraffin blocks of astrocytoma, with representative tissues and sufficient follow-up data, were evaluated immunohistochemically for protein marker expression. Results: COX-2 expression was detected in 21 (80.7%) of 26 astrocytomas with an increased expression in grade IV (100%) as compared to grades II (63.6%) and III (83.3%) (p<0.001), (r=0.64). A positive correlation was observed between the immunoreactive scores of COX-2, VEGF (p<0.001), (r=0.61) and MVD (p<0.001), (r=0.72). Also COX-2 expression was significantly associated with poor survival (p< 0.001), (r=0.58), but did not show significant difference among patient age, sex and tumor location. ConclusIon: COX-2 is up-regulated in the majority of high-grade astrocytomas and may contribute to astrocytic tumorigenesis by promoting new vessel formation. Moreover, increased COX-2 expression is a significant negative predictor of survival. COX-2 inhibitors may represent an important therapeutic target.

Özet

AMAÇ: Siklooksijenaz 2 değişik neoplasm türlerinde tümöral yayılma, ilerleme ve yeni damar oluşumunun düzenlenmesinde etkisi vardır. Siklooksijenaz 2’nin yeni damar oluşumunu vasküler endotelyal büyüme faktörünün üretimini etkileyerek değiştirdiği deneysel çalışmalarla gösterilmiştir. Bu çalışmada, astrositomalarda Siklooksijenaz 2’nin ekspresyonu immünohistokimyasal yöntemle incelenmiş ve bu ekspresyon ile vasküler endotelyal büyüme faktörünün ekspresyonu, mikrovasküler yoğunluk, klinikpatolojik faktörler ve hasta sağkalımı arasındaki ilişki araştırılmıştır. YÖNTEM ve GEREÇ: Astrositoma tanısı konmuş yeterli takip bilgisi olan 26 hastanın parafin blokları immünohistokimyasal yöntemler ile protein marker ekspresyonu açısından değerlendirildi. BULGULAR: Olguların 21’inde (%80,7), Siklooksijenaz 2ekspresyonu tesbit edildi. Siklooksijenaz 2 ekspresyonu Grade IV astrositomalarda olguların %100’ünde, Grade III astrositomalarda olguların %83,3’ünde, Grade II astrositomalarda olguların %63,6’sında artmış olarak bulundu (p<0,001), (r=0,72). Siklooksijenazın immünoreaktif skorlaması ile vasküler endotelyal büyüme faktör arasında(p<0,001), (r=0,61) ve mikrovasküler damar yoğunluğu arasında pozitif ilişki saptandı(p<0,001), (r=0,72). Ayrıca, Siklooksijenaz 2 ekspresyonu ile daha kısa süreli sağ kalım ilişki saptandı; buna göre Siklooksijenaz 2 ekspresyonu sağ kalım açısından negatif bir prediktördür(p< 0,001), (r=0,58). Siklooksijenaz 2 ekspresyonu ile hasta yaşı ve tümör yerleşimi ile ilgili olarak bir ilinti saptanmamıştır. SONUÇ: Siklooksijenaz 2 ekspresyonu yüksek dereceli astrositik tümörlerde normalden daha fazla eksprese edilmektedir (Upregulation), artmış ekspresyon yeni mikrovasküler yapıların oluşumu yolu ile tümörogenesise yol açmaktadır. Bunun yanında Siklooksijenaz 2 upregulasyonu hayatta kalım için negatif bir prediktördür, bu nedenle; tedavi açısından siklooksijenaz 2 inhibisyonu önemli bir hedef olabilir.