Kontrastsız ve perfüzyon BT beyin deselerasyon yaralanmasının doğru değerlendirilmesini sağlar

Noncontrast and perfusion CT provides accurate assessment of head deceleration injury

Abstract

AIm: To investigate the feasibility of noncontrast computed tomography (NcCT) and perfusion CT (PCT) in the assessment of head deceleration injury (HDI). Ma terIal and Methods: A small animal HDI device was developed. A total of 20 healthy adult rabbits with frontal impacts resulting from a 3.5 m drop were included in this study. All subjects underwent NcCT and PCT scans 12 hours before injury and three to four hours after head injury. Brain injuries were evaluated by traditional macroscopic and microscopic examination after CT scans. Results: Microscopic examination revealed hemorrhagic cerebral contusions in 14 subjects and cerebral parenchyma hyperemia in 6 subjects. Contrecoup injuries were more severe than the coup injuries in this study. As verified by pathoanatomical observations, NcCT effectively revealed all of the calvarial fractures and basal skull fractures in 12 subjects. Furthermore, most rabbits suffered acute scalp contusions, subarachnoid hemorrhages and cerebral contusions. PCT analysis revealed much larger and more severe contusions when compared to those observed via NcCT. ConclusIon: The combination of NcCT and PCT could be an effective approach for detection of acute cerebral contusions, which can provide sufficient experimental evidence for accurate clinical diagnosis and prognosis of HDI.

Özet

AMAÇ: Beyin deselerasyon yaralanmasının (BDY) değerlendirilmesinde kontrastsız beyin tomografisinin ve perfüzyon BT nin uygulanabilirliğini araştırmak. YÖNTEM ve GEREÇ: Küçük bir hayvan BDY cihazı geliştirildi. Bu çalışmaya 3.5 m’den düşme nedeniyle frontal darbeli toplam 20 sağlıklı erişkin tavşan dahil edildi. Bütün deneklere yaralanmadan 12 saat önce ve yaralanmadan 3-4 saat sonra kontrastsız beyin tomografisinin ve perfüzyon BT yapıldı. BT’lerden sonra beyin yaralanmaları geleneksel makroskopik ve mikroskopik incelemelerle değerlendirildi. BULGULAR: Mikroskopik inceleme 14 denekte hemorajik serebral kontüzyon ve 6 denekte serebral parankimal hiperemi gösterdi. Bu çalışmada kontkup yaralanmalar, kup yaralanmalardan daha şiddetliydi. Patoanatomik gözlemlerle de gösterildiği gibi kontrastsız beyin tomografisi 12 denekte bütün kalvaryal ve kafa tabanı kırıklarını gösterdi. Ayrıca tavşanların çoğunda akut skalp kontüzyonları, subaraknoid kanamalar ve serebral kontüzyonlar mevcuttu. Perfüzyon BT analizleri kontrastsız beyin tomografisi ile gözlenenlere kıyasla daha büyük ve daha ciddi kontüzyonlar gösterdi. SONUÇ: Kontrastsız beyin tomografisinin ve perfüzyon BT’nin beraber kullanımı akut serebral kontüzyonların tespit edilmesinde etkin bir yol olabilir ve bu da BDY nin kesin klinik tanısının ve prognozunu için yeterli deneysel kanıt sağlayabilir.