Ciddi idiyopatik skolyozda sadece posteriordan yapılan enstrumentasyon ve füzyonun etkinliği ve önemi

The importance and efficacy of posterior only instrumentation and fusion for severe idiopathic scoliosis

TOLGA EGE,Serkan BİLGİÇ,ÖMER ERŞEN,Yüksel YURTTAŞ,Erbil OĞUZ,Ali ŞEHİRLİOĞLU,ATİLLA KAZANCI

Abstract

AIM: In mild and moderate idiopathic scoliosis (IS), posterior only instrumentation and fusion can provide satisfactory reduction. However in severe and rigid curvatures, combined anterior and posterior fusion is generally required. In this study we have aimed to evaluate the efficacy of posterior only instrumentation in severe thoracolumbar scoliosis clinically and radiologically and compare these results with the literature. MaterIal and Methods: In this retrospective study, 29 consecutive patients with severe idiopathic scoliosis who underwent posterior only instrumentation and fusion between March 2003 and February 2011 were included the study. Radiological evaluation was performed with preoperative, postoperative and folllow up standing AP and lateral x-rays. Clinical evaluation was made with shoulder balance and trunk shift. Results: Major curve magnitude decreased to 24,1o and compensatory curve magnitude decreased to 12.20o at postoperative period. There was no significant difference in sagittal plane angles. Major curve correction rate was %68,65 in screw only instrumentation and % 65 in hybrid instrumentation. ConclusIon: Transpedicular screw instrumentation in severe IS is a safe and effective method in proper hands when flexibility of the curve evaluated accurately in preoperative period.

Özet

AMAÇ: Hafif ve orta derecedeki idiyopatik skolyozda yalnızca posteriordan yapılan enstrumentasyon ve füzyon tatmin edici redüksiyon sağlayabilmektedir. Buna rağmen genelde ciddi ve rijid eğriliklerde kombine anterior ve posterior füzyon gerekmektedir. Mevcut çalışmamızın amacı, ciddi torakolomber idiyopatik skolyozda yalnızca posteriordan yapılan enstrumentasyon ve füzyonun etkinliğinin radyolojik ve klinik olarak değerlendirilmesi ve sonuçlarımızın literatürdeki kombine yaklaşım sonuçları ile karşılaştırılmasıdır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu çalışmada, Mart 2003 ile Şubat 2011 tarihleri arasında idiopatik ciddi torakolomber skolyoz nedeni ile sadece posterior enstrumentasyon ve füzyon uygulanmış olan 29 hastanın klinik dosya kayıtları ve veri tabanları retrospektif olarak değerlendirildi. Radyolojik değerlendirmede cerrahi öncesi, sonrası ve takiplerde ayakta çekilmiş ön-arka ve yan grafiler kullanıldı. Klinik değerlendirme omuz dengesi ve gövde kayma miktarları ile yapılmıştır. BULGULAR: Ameliyat sonrası major eğrilik büyüklüğü 24.1o’e düşerken kompansatuar eğrilik dereceleri 12.20o ‘e gerilemişti. Sagital planda açılarında anlamlı bir farklılık saptanmadı. Sadece vidadan oluşan enstrumantasyon uygulanan olgulardaki majör eğrilik korreksiyonu %68,65 iken hibrid enstrumentasyon uygulanan olgularda korreksiyon miktarı % 65 olarak bulundu ve iki sistem arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. SONUÇ: Ciddi idiyopatik skolyoz korreksiyonunda transpediküler vida uygulaması tecrübeli ellerde yapıldığında ve yine eğriliğin rijiditesi preoperatif olarak uygun bir biçimde değerlendirildiğinde oldukça güvenilir ve etkin bir yöntemdir.