Prematüre Çocuklarda Spontan İntraventriküler Kanama Nedeniyle Hidrosefali Cerrahi Tedavisinin Problemleri

Surgical Treatment Problems of Hydrocephalus Caused by Spontaneus Intraventricular Hemorrhage in Prematurely Born Children

Miljan MIHAJLOVIC,Vojislav BOGOSAVLJEVIC,Igor NIKOLIC,Milan MRDAK,Nikola REPAC,Vuk SCEPANOVIC,Branislav NESTOROVIC,Goran TASIC

Abstract

AIM: The aim of this study was to identify the most appropriate method of surgical treatment of hydrocephalus in preterm infants that is caused by spontaneous intraventricular hemorrhage (IVH) and to identify predictive factors of poor perioperative outcomes. MATERIAL and methods: We present a series of 60 patients with IVH and hydrocephalus, to whom a VP shunt or subcutaneous (Omaya) reservoir was placed, during the period from March 2006 to March 2011. Results: Predictors of poor outcome with VP shunt placement were: gestational age (t=2.323, p=0.024), head circumference at birth (t=2.072, p=0.043), birth weight (t=2.832, p=0.006), Apgar score at birth (t=5.026, p<0.01), number of days on assisted ventilation (Z=6.203, p <0.001), peripartal asphyxia (χ2 =17.376, p<0.01), respiratory distress (χ2=9.176 p=0.002). Predictors of poor outcome in getting Omaya reservoir are: low birth weight (t=2.560, p=0.016), low Apgar scores (t=3.059, p=0.005), an extended number of days on assisted ventilation (Z=4.404, p<0.001), presence of peripartal asphyxia (χ2=9.977, p=0.002) and cardio-respiratory arrest (χ2=12.804, p<0.001). CONCLUSION: The outcome of hydrocephalus caused by IVH in premature born children is the worst in perinatology. Our results suggest that the main predictive factor is preoperative condition of the child and that the VP shunt and Omaya reservoir are complementary methods of surgical treatment.

Özet

AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, spontan intraventriküler kanama nedeniyle prematüre bebeklerde hidrosefalinin en uygun cerrahi tedavi yöntemini tanımlamak ve kötü perioperatif sonuçlar için prediktif faktörleri belirlemekti. YÖNTEM ve GEREÇlER: Mart 2006 ile Mart 2011 dönemi arasında bir VP şant veya subkütan (Omaya) rezervuarın yerleştirildiği 60 intraventriküler kanama ve hidrosefali hastası serisi sunulmuştur. BULGULAR: VP şantı yerleştirme sonrası kötü bir sonucun prediktörleri arasında şunlar vardı: gestasyonel yaş (t=2.323, p=0,024), doğumda kafa çevresi (t=2.072, p=0,043), doğum ağırlığı (t=2.832, p=0,006), doğumda Apgar skoru (t=5.026, p<0,01), yardımlı ventilasyonlu gün sayısı (Z=6,203, p <0,001), peripartum asfiksi (χ2 =17,376, p<0,01), respiratuar distres (χ2=9,176 p=0,002). Omaya rezervuarı ile kötü sonuç prediktörleri arasında şunlar vardı: düşük doğum ağırlığı (t=2.560, p=0,016), düşük Apgar skorları (t=3.059, p=0,005), yardımlı ventilasyonda uzun süre kalma (Z=4.404, p<0,001), peripartum asfiksi varlığı (χ2=9.977, p=0,002) ve kardiyorespiratuar arrest (χ2=12.804, p<0,001). sonuÇ: Prematüre çocuklarda intraventriküler kanama nedeniyle oluşan hidrosefalinin sonuçları perinatoloji hastalıkları arasında en kötülerinden biridir. Sonuçlarımız ana prediktif faktörün çocuğun preoperatif durumu olduğunu ve VP şant ve Omaya rezervuarının tamamlayıcı cerrahi tedavi yöntemleri olduğunu göstermektedir.