Experience with the Second-Generation Wallis Interspinous Dynamic Stabilization Device Implanted in Degenerative lumbar Disease: A Case Series of 50 Patients

Dejeneratif Lomber Hastalıkta İmplante Edilen İkinci Nesil Wallis İnterspinöz Dinamik Stabilizasyon Cihazı Deneyimi: 50 Hastalık Bir Olgu Serisi

Abstract

AIm: This study aimed to evaluate the short- to medium-term outcomes of the second-generation Wallis interspinous dynamic stabilization device for treatment of lumbar degenerative disease. mATERIAL and mETHods: Fifty patients with lumbar degenerative disease treated from August 2007 to September 2009 were included in this retrospective study. The Japanese Orthopedic Association (JOA) score and the Oswestry Disability Index (ODI) were used for therapeutic efficacy evaluation. Odom's criteria were used to evaluate postoperative outcome with regard to symptoms. Anteroposterior X-rays were obtained after surgery. All patients were followed up for 2 years. REsuLTs: Based on Odom's criteria, 22, 24 and 4 patients had excellent, good, and fair results respectively. The JOA score at 3, 12, and 24 months after surgery was significantly higher than before surgery (all p <0.001), and the ODI score at 3, 12, and 24 months after surgery was significantly lower than before surgery (all p <0.001). The posterior intervertebral disc height and the neural foramina height at 12 and 24 months after surgery was significantly higher than before surgery (both p <0.001). CoNCLusIoN: Implantation of the second-generation Wallis interspinous dynamic stabilization device produced satisfactory clinical outcome at short- and medium-term follow-up in patients with lumbar degenerative disease.

Özet

AmAÇ: Çalışma, lomber dejeneratif hastalığın tedavisi için ikinci nesil Wallis interspinöz dinamik stabilizasyon cihazının kısa ve orta vadeli sonuçlarını değerlendirmeyi amaçlamıştır. yÖNTEm ve GEREÇLER: Ağustos 2007 ile Eylül 2009 tarihleri arasında tedavi edilen 50 lomber dejeneratif hastalık olgusu bu retrospektif çalışmaya dahil edildi. Terapötik etkinlik değerlendirme için Japon Ortopedi Derneği (JOA) skoru ve Oswestry Engellilik İndeksi (ODI) kullanıldı. Semptomlar ile ilgili postoperatif sonuçları değerlendirmek için Odom kriterleri kullanıldı. Ameliyat sonrası anteroposterior röntgenler çekildi. Tüm hastalar 2 yıl boyunca takip edildi. BuLGuLAR: Sonuçlar Odom kriterlerine göre sırasıyla 22, 24 ve 4 hastada mükemmel, iyi ve makul oldu. Ameliyattan sonra 3., 12. ve 24. aylarda JOA skoru ameliyat öncesine göre anlamlı derecede yüksek (tümü p <0,001) ve ameliyattan sonra 3., 12. ve 24. aylarda ODI skoru ameliyat öncesine göre anlamlı derecede düşük (tümü p <0,001) bulundu. Ameliyattan sonra 12. ve 24. ay posterior intervertebral disk ve nöral foramen yüksekliği ameliyat öncesine göre anlamlı derecede yüksek bulundu (her ikisi p <0,001). soNuÇ: İkinci nesil Wallis interspinöz dinamik stabilizasyon cihazının implantasyonu lomber dejeneratif hastalığı olan hastalarda kısa ve orta vadeli takipte tatmin edici klinik sonuçlar verdi.