Role of Post-Decompressive Hydrocephalus in Patients with Malignant Cerebral Infarction

Abstract

AIm: The association between post-decompressive hydrocephalus and clinical neurological expression is still unclear. In order to investigate this relationship, the authors analyze series of ventricular morphology and level of consciousness at different clinical stages for patients accepting decompressive craniectomy (DC). MaterIal and Methods: From 2005 to 2011, 13 patients accepting DC under the diagnosis of malignant cerebral infarction were retrospectively evaluated in terms of ventricular frontal horn dilatation and level of consciousness, Glasgow Coma Scale score, at four different clinical stages: 1): pre-DC stage; 2): post-DC stage while stabilization; 3): post-cranioplasty stage; 4): post-shunt stage [for those with permanent cerebrospinal fluid (CSF) diversion]. Results: All 13 patients had ventricular dilatation and two of them had extra-axial CSF collection. Restoration of ventricular dilatation was not observed in all patients after bone flap placement, but extra-axial CSF collection resorbed spontaneously. Four patients accepting permanent CSF diversion had no improvement over neurological expression. Otherwise, two of them complicated with subdural effusion after shunt placement. ConclusIon: Decompressive craniectomy itself would lead to ventricular dilatation universally. There is no direct association between degree of ventriculomegaly and neurological expression. Permanent CSF diversion surgery as treatment for ventriculomegaly makes no clinical improvement with possible complications of overshunting.

Özet

AMAÇ: Post-dekompresif hidrosefali ile klinik nörolojik tablo arasındaki ilişki halen tam olarak ortaya konamamıştır. Bu ilişkiyi araştırmak için, yazarlar dekompresif kraniyektomi (DK)'yi kabul eden hastaların değişik klinik evrelerinde ventriküler morfoloji ve bilinç düzeylerini analiz etmişlerdir. YÖNTEM ve GEREÇLER: 2005-2011 yılları arasında malign serebral infarkt tanısı sonrası DK'yi kabul eden 13 hasta ventriküler frontal horn genişlemesi ve bilinç düzeyi, Glasgow Koma Skalası skoru yönünden 4 farklı evrede retrospektif olarak incelendi. Bu evreler: 1) DK öncesi evre, 2) DK sonrası (stabilizasyon) evre, 3) Kraniyoplasti sonrası evre, 4) Şant sonrası evre [Kalıcı beyin-omurilik sıvısı (BOS) drenajı uygulananlar için]. BULGULAR: On üç hastanın tümünde ventriküler genişleme ve bunların 2 tanesinde ekstra-aksiyel BOS kolleksiyonu vardı. Kemik flep yerleştirildikten sonra ventriküler genişlemede herhangi bir düzelme olmadı, ancak ekstra-aksiyel BOS kolleksiyonu spontan olarak rezorbe oldu. Kalıcı BOS drenajını kabul eden 4 hastanın nörolojik tablosunda düzelme olmadı. Hatta, bunların 2 tanesinde şant yerleştirilmesinden sonra subdural effüzyon gelişti. SONUÇ: Dekompresif kraniyektomi genellikle tek başına ventriküler dilatasyona neden olabilir. Ventrikülomegalinin derecesi ile nörolojik tablo arasında direkt bir bağlantı yoktur. Ventrikülomegalinin tedavisinde kalıcı BOS drenajına yönelik cerrahi yöntemler klinik düzeltme yapmadığı gibi aşırı boşaltma gibi komplikasyonlara da neden olabilir.