Gleditsia triacanthos galactomannanının tabletlerde bağlayıcı etkisinin değerlendirilmesi

Abstract

Binding effect of Gleditsia triacanthos Linn, (honey locust) endosperm containing galactomannan was investigated in the tablets prepared by direct compression method. For this aim, ground honey locust endosperm (GHLE) was obtained in 0.300 mm - 0.420 mm particle size. Polyvinylpyrrolidone K-30 (PVP) and dibasic calcium phosphate anhydrous (DCP) were chosen as commonly used binders for comparison. The tablets without active agent were prepared by using GHLE, PVP and DCP at various concentrations (1, 2.5 and 5 (wlw) %) and physical tests were performed on these tablets and their powder mixtures. According to the data, the best formulation was established by considering the other additives (i.e. lubricants and disintegrants) and their concentrations which would impart in desirable tablet formation. Model tablets containing ranitidine hydrochloride were then compressed. On these tablets and their powder mixtures, the same physical tests were carried out. The tablets obtained were found to meet the reported requirements. It was also found that the results of dissolution study met the requirement for ranitidine hydrochloride tablets reported in USP 27 as not less than 80 % of the labeled amount ofranitidine hydrochloride should be dissolved in 45 minutes. The results indicate that honey locust galactomannan as a binder is as effective as PVP and DCP.

Özet

Galaktomannan içeren Gleditsia triacanthos Linn. (yabani keçiboynuzu) endospermasının doğrudan basım yöntemi ile basılan tabletlerde bağlayıcı etkisi araştırıldı. Bu amaçla 0.300 mm - 0.420 mm partikül büyüklüğünde öğütülmüş yabani keçiboynuzu endosperması (GHLE) elde edildi. Yaygın olarak kullanılan polivinilpirolidon K-30 (PVP) ve susuz dibazik kalsiyum fosfat (DCP) mukayese için seçildi. Değişik konsantrasyonlarda (% 1, 2,5 ve 5 (ala)) GHLE, PVP ve DCP kullanılamlarak etken madde içermeyen tabletler hazırlandı, bu tabletler ve toz karışımlarında fiziksel testler yapıldı. Verilere göre arzulanan tablet oluşumunda rol oynayan diğer katkı maddeleri (kaydırıcılar ve dağıtıcılar) ve konsantrasyonları da dikkate alınarak en iyi formülasyon oluşturuldu. Ranitidin hidroklorür içeren model tabletler basıldı. Bu tabletler ve toz karışımları üzerinde de aynı fiziksel testler yapıldı. Elde edilen verilerin daha önce bildirilen kriterlere uyduğu tespit edildi. Dissolüsyon çalışmasının sonuçlarının da ranitidin hidroklorür tabletler için Amerikan Farmakopesi 27'de rapor edilen ranitidin hidroklorürün bildirilen miktarının % 80'inden daha az olmamak koşuluyla 45 dakika içerisinde çözünmesi şartına uyduğu bulundu. Sonuçlar bir bağlayıcı olarak yabani keçiboynuzu galaktomannanının PVP ve DCP kadar etkin olduğunu göstermektedir.