İnsan Lenfositlerinde Epigallokateşin Gallat ın Oksidatif DNA Hasarı Üzerine Etkisi

Original article Effect of Epigallocatechin Gallate on Oxidative DNA Damage in Human Lymphocytes

Abstract

Green tea from Camellia sinensis is known to contain catechins, dietary polyphenolic compounds associated with a wide variety of beneficial health effects. The widely renowned biological actions of catechins are their antioxidant and free radical scavenging properties. However catechins are also reported to induce oxidative damage through the generation of reactive oxygen species. Among the bioactive chemicals in green tea leaves (-)-epigallocatechin gallate (EGCG) is the most abundant and active. In the present study, the antioxidant capacity of EGCG was determined by the trolox equivalent antioxidant capacity assay and the effect of EGCG on DNA damage induced by H2O2 in human lymphocytes were investigated by the standard comet assay and the formamidopyrimidine-DNA- glycoslase (Fpg) modified comet assay. Our results showed that above the concentrations of 0.01μM EGCG showed significant antioxidant capacity. At all the concentrations studied above 5 μM of EGCG alone significant DNA damage was observed. However, within the concentrations of 0.01-10 μM EGCG significantly reduced oxidative DNA damage induced by H2O2. At the concentration of 5μM EGCG induced Fpg sensitive sites indicating the increased oxidized purine base levels.

Özet

Camellia sinensisden elde edilen yeşil çayın sağlık üzerine pek çok faydalı etkileri ile ilişkili diyetsel fenolik bileşikleden olan kateşinleri içerdiği bilinmektedir. Kateşinlerin en iyi bilinen biyolojik etkileri bunların antioksidan ve radikal süpürücü özellikleri olmasıdır. Ancak kateşinlerin reaktif oksijen radikallerin oluşumuna neden olarak oksidatif hasarı indüklediği de bildirilmektedir. Yeşil çayda bulunan biyoaktif kimyasallardan en fazla bulunan ve aktif olan (-)-epigallokateşin gallat (EGCG)tır. Bu çalışmada EGCGın antioksidan kapasitesi troloks eşdeğer antioksidan kapasite deneyi ile ve insan lenfositlerinde H2O2 ile indüklenen DNA hasarı üzerine EGCGın etkisi standart comet yöntemi ve formamidoprimidin-DNA-glikosilaz (Fpg) ile adapte edilmiş comet yöntemi ile araştırılmıştır. Sonuçlarımız 0.01 μM konsantrasyon üzerinde EGCGın anlamlı olarak antioksidan kapasiteye sahip olduğunu göstermiştir. EGCGın 5 μM üzerinde çalışılan tüm konsantrasyonlarında anlamlı olarak DNA hasarı oluşturduğu saptanmıştır. Ancak 0.01-10 μM konsantrasyon aralığında EGCG H2O2 ile indüklenen oksidatif DNA hasarını anlamlı olarak azaltmıştır. 5 μM konsantrasyonda EGCG artmış okside pürin baz düzeylerinin göstergesi olan Fpg duyarlı bölgeleri indüklemiştir.