Alloksan ile İndüklenen Sıçan Diyabet Modelinde Soyu Tükenmekte Olan Decalepis nervosa Bitkisinin Sulu Yaprak Ekstraktının Antidiyabetik Potansiyelinin Araştırılması ve Fitokimyasal Taraması

Phytochemical Screening and Establishment of the Antidiabetic Potential of Aqueous Leaf Extract of the Endangered Plant Decalepis nervosa in Rats with Alloxan-induced Diabetes

Abstract

Amaç: Decalepis nervoza (AEDN) yaprağının sulu ekstraktında fitokimyasalların varlığını göstermek ve antidiyabetik aktivitesini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Her iki cinsiyette sıçan içeren 5 grup oluşturuldu. Alloksan monohidrat ve glibenklamid, sırasıyla diyabet indüksiyon ilacı ve standart ilaç olarak kullanıldı. Soyu tükenmekte olan tıbbi bitki Decalepis nervoza’nın sulu ekstresi iki farklı dozda kullanılmıştır. Diyabet 150 mg/kg alloksan monohidrat ile indüklendi. AEDN, farmakolojik teşhis ve fitokimyasal tarama ile standartlaştırıldı ve kimyasal test, glikozit, alkaloid, fenoller ve flavonoidler gibi fito-bileşenlerin varlığını doğruladı. Antidiyabetik çalışmada doz seçimi için akut toksisite değerlendirildi. Bulgular: Diyabetli tüm sıçanlara glibenklamid (5 mg/kg) ve AEDN (200 ve 400 mg) verildi. Düşük kan şekeri seviyesi, ince tabaka kromatografisi ile tespit edilen ve yüksek performanslı sıvı kromatografisi çalışmaları ile teyit edilen bitki sekonder metabolitlerinin (fenolik bileşikler) varlığı ile ilişkilendirilebilir. Serum toplam kolesterol, trigliserit ve karaciğer enzim aktivitesindeki azalma, AEDN ekstresinin doz bağımlı olarak etki ettiğini gösterdi. 200 ve 400 mg AEDN ve 5 mg glibenklamidin farklı gruplara uygulanmasından sonra bir oral glukoz tolerans testi yapılmıştır; kan örneği alınması sırasında oral glukoz yükünün önemli ölçüde düşük olduğu saptanmıştır. Hayvanların vücut ağırlığının ve AEDN ekstresi dozunun, kandaki glukoz seviyesi üzerinde önemli bir etkiye sahip (p<0,01) olduğu bulunmuştur. Sonuç: AEDN yaprağının fitokimyasalları ve terapötik aktivitesini konu alan ilk çalışmadır. Ekstraktın, artmış periferik glukoz kullanım mekanizması yoluyla insülin sekresyonunu arttırarak potansiyel antidiyabetik aktivite gösterdiği bulunmuştur.

Özet

Objectives: To evaluate the presence of phytochemicals in and the antidiabetic activity of aqueous extract of Decalepis nervosa (AEDN) leaf.Materials and Methods: Either sex rats were grouped into 5 classes. Alloxan monohydrate and glibenclamide were used as diabetes induction drugand standard drug, respectively. Aqueous extract of the endangered medicinal plant DN was used in two different doses. Diabetes was inducedwith alloxan monohydrate at 150 mg/kg b.w. The AEDN was standardized with pharmacognostic and phytochemical screening and a chemical testconfirmed the presence of phytoconstituents like glycoside, alkaloid, phenols, and flavonoids. Acute toxicity was evaluated for dose selection in anantidiabetic study.Results: Glibenclamide (5 mg/kg b.w.) and AEDN (200 and 400 mg) were given to all rats with induced diabetes. The reduced blood glucose levelmay be correlated with the presence of plant secondary metabolites (phenolic compounds), which was identified by thin layer chromatographyand confirmed by high performance liquid chromatography studies. The decreased levels of serum total cholesterol, triglyceride, and liver enzymeactivity showed the dose dependency of AEDN extract. An oral glucose tolerance test was performed after administration of 200 and 400 mg ofAEDN and 5 mg of glibenclamide to different groups, which showed significantly lower oral glucose load during blood sample collection. Animalbody weight and dose of AEDN extract had a significant effect on the glucose level in blood (p<0.01).Conclusion: The first report on the phytochemicals and therapeutic activity of AEDN leaf showed potential antidiabetic activity by increased insulinsecretion via enhanced peripheral glucose utilization mechanism.