The Effects of Trait Anxiety on the Intention of Leaving and Burnout of Restaurant Employees

Abstract

In the hospitality industry, employees play a crucial role in customer experiences. The impacts of workplace stress are significant factor for employees’ dissatisfaction and job stress is a major cause of anxiety. So, the aim of the paper is to determine the effect of the trait anxiety on intention of leaving and burnout of restaurant employees. The population of the study consists of the employees of food and beverage establishments in Ankara, the capital city of Turkey. A random sampling method is used for collecting data, and voluntary businesses were included and 284 questionnaires were used for analyses. The questionnaire was consisted of four parts, which are demographic questions, trait anxiety, job burnout and intention leaving scales. The correlation between the trait anxiety, job burnout and intention of leaving was found by simple correlation analysis, and the Pearson correlation coefficient was estimated. According to the findings, trait anxiety is significantly and positively related to intention of leaving. Also, the trait anxiety affects the intention of leaving and burnout of employees. And, according to the simple linear regression analysis, trait anxiety has more predictive effect on emotional exhaustion than whole burnout and other sub-dimensions.

Özet

Ağırlama sektöründe, işgörenler müşteri deneyimlerinde oldukça önemli bir role sahiptirler. İş stresinin etkileri çalışanların memnuniyetsizliğinde etkili olmakla birlikte, aynı zamanda iş stresi kaygının başlıca nedenidir. Bu nedenle, bu araştırmanın amacı restoran çalışanlarının sahip olduğu sürekli kaygının işten ayrılma niyeti ve tükenmişlik üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Araştırmanın evrenini Ankara’daki yiyiecek-içecek işletmelerinde çalışanlar oluşturmaktadır. Basit tesadüfi örnekleme yöntemine göre araştırmaya katılmayı kabul eden işletmelerde çalışanlardan veriler toplanmış ve geri dönüşümü sağlanabilen 284 anket formu analize dahil edilmiştir. Veri toplama aracı demografik özelliklere ilişkin sorular ile sürekli kaygı, iş tükenmişliği ve işten ayrılma niyeti ölçekleri olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Sürekli kaygı, tükenmişlik ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki basit korelasyon analizi ile test edilmiş ve değişkenler arasındaki korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Bulgulara göre, sürekli kaygı ile işten ayrılma niyeti arasında önemli düzeyde ve pozitif yönde ilişki olduğu, basit doğrusal regresyon analizine göre ise sürekli kaygının çalışanların işten ayrılma niyeti ve tükenmişlikleri üzerinde etkili olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca, sürekli kaygının genel tükenmişlik ve tükenmişliğin diğer alt boyutlarına kıyasla duygusal tükenmişlik üzerinde daha belirgin bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.

Keywords: Sürekli kaygı, işten ayrılma niyeti, tükenmişlik, restoranlar, ağırlama sektörü