Journals / Turkish Journal of Pharmaceutical Sciences / 2016 / Cilt: 13 - Sayı: 1
Daniellia oliveri (Rolfe) Hutch. & Dalz. Bitkisinin Kimyasal Bileşimi, Antioksidan ve Sitotoksik Etkisi
- Pages
- 41–46
- DOI
- —
Abstract
The chemical composition of the oleoresin from Daniellia oliveri (Rolfe) Hutch. & Dalz. of the family Caesalpiniaceae was determined using GC-FID/GC-MS and its potentials as antioxidant and cytotoxity evaluated for the first time. The GC-MS analysis revealed the major constituents of the resin as volatile diterpenoids. The major compounds include ?-cadinene (42.92%), copaene (11.36%), cis-muurola-4(14),5- diene (9.56%), polyalthic acid (4.6%), ?-calacorene (4.37%), 2(5H)-Furanone-5-(2,5-dimethylphenyl)-4- methyl- (4.35%) and aromadendrene (4.14%). A significant antioxidant activity (IC50= 15.49 ± 0.39 mg/mL) and low cytotoxicity (IC50 > 30 µg/mL) on prostate cancer cell line was obtained for the oleoresin. The low cytotoxicity and moderate antioxidant potential of the oleoresin from D. oliveri is an indication of possible application in related in vivo studies for future therapeutic applications. The major compounds being sesquiterpenes could be used as a biomarker for the chemotaxonomical characterization of the species.
Özet
Caesalpiniaceae familyasına ait Daniellia oliveri (Rolfe) Hutch. & Dalz. bitkisinin oleorezin içeriği GC- FID/GC-MS teknikleri kullanılarak belirlendi ve bitkinin antioksidan ve sitotoksik etkisi ilk defa araştırıldı. GC-MS analizlerinde, reçinenin ana bileşenleri olarak uçucu özellikteki diterpenoidler tespit edildi. Ana bileşiklerin, ?-kadinen (%42.92), kopaen (%11.36), cis-muurola-4(14),5-dien (%9.56), polialtik asit (%4.6), ?-kalakoren (%4.37), 2(5H)-furanon-5-(2,5-dimetilfenil)-4-metil- (%4.35) ve aromadendren (%4.14) olduğu belirlendi. Oleoriezinin anlamlı derecede antioksidan aktivitesinin (IC50= 15.49 ± 0.39 mg/mL) ve prostat kanser hücreleri üzerinde düşük derecede sitotoksik etksinin (IC50 > 30 µg/mL) bulunduğu tespit edildi. D. oliveri bitkisinden elde edilen oleorezinin düşük sitotoksik ve orta derecede antioksidan etkisi, ileri terapötik uygulamalar için in vivo çalışmalardaki uygulanabilirliğini gösterdi. Türlerin kemotaksonomik karakterizasyonu için ana bileşenler olan seskiterpenlerin işaretleyici bileşikler olarak kullanılabileceği öne sürüldü.