Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 23 - Sayı: 4

The treatment of pediatric forearm fractures with intramedullary elastic nailing

Pediatrik önkol kırıklarının intramedüller elastik çivi ile tedavisi

Pages
117–123
DOI
—

Abstract

Objective: Forearm fractures are common pediatric injuries. The main objective in the treatment of these fractures are to achieve angular and rotational alignment, and stable fixation to obtain fracture healing. In this study, we aimed to evaluate pediatric patients data who operated with elastic intramedullary nailing (EIN) due to forearm fracture retrospectively. Materials and Methods: 33 patients ( 27 males, 6 females; 15 right, 18 left ) who treated EIN due to pediatric forearm fracture between September 2013 - December 2015 and were followed for a minimum of 6 months postoperatively were evaluated retrospectively. Demographic data of patients, major complications and radial inclination index and its location were evaluated. Results: The mean followup period was 19.1 ± 8.8 months, with a mean age of 10.6 ± 3.5 years. The total of 3 major complications in 3 different patient were seen including loss of reduction, refracture and delayed union. Complete union with full pronation and supination was achieved in remaining all cases. The mean radial inclination point was localized at 63.8 ± 5.4% of radial length. The mean radial inclination index was 5.5 ± 1.2%. Radial inclination index of all the cases were within normal limits. Conclusion: Elastic intramedullary nailing of pediatric forearm fracture is a successful surgical technique with higher rates of union and acceptable complication rates.

Özet

Amaç: Önkol kırıkları, sık görülen pediatrik yaralanmalardandır. Bu kırıkların tedavisinde, açısal ve rotasyonel olarak uygun dizilim sağlanarak kaynamanın elde edilmesi amaçlanmaktadır. Bu çalışmada pediatrik önkol kırığı nedeniyle intramedüller elastik çivileme (İEÇ) tekniği uygulanmış hastaların geriye yönelik değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Pediatrik dönem önkol kırığı nedeniyle Eylül 2013 - Aralık 2015 tarihleri arasında İEÇ tekniği uygulanmış, en az altı ay takipli 33 hasta (27 erkek, 6 kız; 15 sağ, 18 sol taraf) geriye yönelik değerlendirildi. Hastalara ait demografik veriler, gelişen majör komplikasyonlar ile radial eğim indeksi ve lokasyonu değerlendirildi. Bulgular: Ortalama takip süresi 19.1 ± 8.8 ay, ortalama yaş 10.6 ± 3.5 yıl idi. Bir olguda redüksiyon kaybı, 1 olguda refraktür ve 1 olguda kaynama gecikmesi olmak üzere toplam 3 olguda (%9) majör komplikasyon gelişti. Geriye kalan tüm olgularda tam pronasyon ve supinasyon ile kaynama elde edildi. Ortalama radial eğim noktası, radius uzunluğunun %63.8 ± 5.4' ünde lokalize idi. Ortalama radial eğim indeksi ise %5.5 ± 1.2 idi. Tüm olgularda radial eğim indeksi normal sınırlar içerisinde idi. Sonuç: Pediatrik dönem önkol kırıklarının tedavisinde İEÇ tekniği, yüksek kaynama oranı ve kabul edilebilir komplikasyon oranı ile uygun bir tedavi yöntemidir.