Rural Poverty and Policies and to Reduce Rural Poverty in Turkey: A Study on Geyve Province

Türkiye’de Kırsal Yoksulluk ve Kırsal Yoksulluğu Azaltma Politikaları: Geyve İlçesi Araştırması

Abstract

Despite the serious decrease in poverty after 2000 in our country, rural poverty still maintains its significance. The aim of this study is to contribute to the reduction of rural poverty in our country by determining some of the causes of rural poverty, which generally lives on agriculture and animal farming, and suggesting solutions. In the research, it was tried to identify problems and find solutions by meeting face to face with district agriculture directorate officials, agricultural pesticide and fertilizer dealers and farmers in some villages in Geyve county of Sakarya province. Rural poverty in Turkey is seen mostly among smallholder farmers, sharecroppers who own the land of others and landless peasants. Costs were rising due to fragmentation of agricultural lands. In the agriculture, which is the main income source of rural areas due to the rate of increase in input costs in agriculture is higher than the rate of increase in product prices, it has been observed that the earnings of the producers are decreasing day by day. In the research, it was concluded although that the state provided some encouragement for agriculture and animal husbandry, they should absolutely necessary organize and form a union in order to further develop these supports and increase the revenue of the farmers.

Özet

Ülkemizde 2000 sonrası dönemde yoksullukta ciddi azalmalar olmasına rağmen kırsal yoksulluk hala önemini korumaktadır. Bu çalışmanın amacı genellikle tarım ve hayvancılıkla geçinen kırsal kesimde yoksulluğun bazı nedenlerini tespit edip çözüm önerileri getirerek ülkemizde kırsal yoksulluğun azaltılmasına katkı sunmaktır. Araştırmada Sakarya ili, Geyve ilçesinde ilçe tarım müdürlüğü yetkilileri, zirai ilaç ve gübre bayileri ve bazı köylerde çiftçilerle gruplar halinde yüz yüze görüşülerek sorunlar yerinde tespit edilmeye ve çözüm yolları üretilmeye çalışılmıştır. Türkiye’de kırsal yoksulluk çoğunlukla küçük toprak sahibi çiftçiler ile başkalarına ait toprağı ortağına işleten ortakçılar ve topraksız köylüler arasında görülmektedir. Tarım arazilerinin parçalı olması nedeniyle maliyetler yükselmektedir. Kırsal kesimin başlıca gelir kaynağı olan tarımda girdi maliyetlerindeki artış hızının ürün fiyatlarındaki artış hızından yüksek olduğundan dolayı üreticilerin her geçen gün kazançlarının azaldığı görülmüştür. Araştırmada devletin tarım ve hayvancılığa bazı destekler vermesine rağmen bu desteklerin daha da geliştirilmesi ve çiftçilerin gelirlerini artırmaları için mutlaka örgütlenerek birlik oluşturmaları gerektiği sonucuna varılmıştır

Keywords: Kırsal Yoksulluk, Yoksulluğun Azaltılması, Tarımın Geliştirilmesi, Sübvansiyonlar.