DECONSTRUCTION OF TRANSCENDENTAL DEDUCTION

Abstract

This study presents a close reading of the foundation of the subject in Immanuel Kant’s transcendental idealist philosophy. This reading utilizes Critique of Pure Reason, Prolegomena and Anthropology From A Pragmatic Point of View, and indicates how this matter appears to be an aporia in Kant’s philosophy, given an intertextual context. Even though the reading makes use of Martin Heidegger’s phenomenological comments on Kant’s texts, the present study is of a grammatological, rather than phenomenological, nature. The study primarily scrutinizes the conceptualization of ‘transcendental idealism’, and puts forward the core of the matter, which turns into an aporia, both intrinsically to idealist philosophy (i.e., in the context of the transcendental deduction) and externally to it (i.e., in relation to certain criticisms that are directed against Kant).

Özet

Bu çalışma Immanuel Kant’ın transandantal idealist felsefesinde öznenin kuruluşu meselesinin yakın okumasını sunmaktadır. Okumada Saf Aklın Eleştirisi, Prolegomena ve Pragmatik bir Bakış Açısı ile Antropoloji metinlerinden faydalanılmış ve metinler arası bağlamda meselenin Kant’ın felsefesinde nasıl aporia olarak belirdiğine işaret edilmiştir. Okuma Martin Heidegger’in Kant metinlerini ele aldığı fenomenolojik yorumlarından faydalanmışsa da çalışma özünde fenomenolojik değil gramatolojiktir. Çalışma öncelikli olarak Transandantal İdealizm kavramsallaştırmasını irdelemiş ve aporiaya dönüşen meselenin özünü hem idealist felsefeye içkin – transandantal dedüksiyon bağlamında – hem de dışsal dinamikler bağlamında – Kant’a yöneltilen eleştiriler ekseninde – nasıl şekillendiğini ortaya koymuştur.

Keywords: Kant, transandantal idealizm, dedüksiyon, aporia, Özne, dekonstrüksiyon