Dhāraṇīs in Tibetan Buddhism and the Old Uyghur Text Sitātapatrādhāraṇī

Abstract

The Vajrayāna, which is a branch of Mahāyāna, in other words Tibetan Buddhism was one of the beliefs amongs the Uygurs, who had adopted various religions throughout their history. Vajrayāna Buddhism, also known as Tibetan Buddhism, Tantric Buddhism, Zhenyan, Shingon, Yoga, Mikkyō along with its literary background and the texts of the period adopted by Uyghurs, were constituted mostly through tantric texts. In this study, Sitātapatrādhāraṇī, which is evaluated in Uyghur translational literature and considered as a tantric text will be touched upon, and assessments will be made

Özet

Tarihleri boyunca çeşitli dinleri benimsemiş olan Uygurlar arasında taraftar bulan inanışlardan birisi de Mahāyāna Budizminin bir kolu olan Vajrayāna diğer bir adıyla Tibet Budizmi olmuştur. Tibet Budizmi, Tantrik Budizm, Zhenyan, Shingon, Yoga, Mikkyō adlarla da anılan Vajrayāna Budizmi ve Uygurlar tarafından benimsendiği dönemin edebî alt yapısı ve eserleri çoğunlukla Tantrik metinler vasıtasıyla oluşturulmuştur. Bu çalışmada, Uygurların çeviri edebiyatına ait eserler içerisinde değerlendirilen ve Tantrik bir metin olarak bilinen Eski Uygurca Sitātapatrādhāraṇī ele alınarak çeşitli bilgiler verilecek ve değerlendirmelerde bulunulacaktır

Keywords: Budizm, Vajrayāna, Tibet Budizmi, Tantrik Metinler, Sitātapatrādhāraṇī, Eski Uygurca.