Akromegali hastalarında ilk cerrahi tedavi başarısındaki artış

Özgür DEMİR,Vedia GEDIK,Demet ÇORAPÇIOĞLU,Rifat EMRAL,Mustafa Agahan UNLU,Murat Faik ERDOĞAN,Sevim GÜLLÜ,Ali Rıza UYSAL,Nilgün BAŞKAL

Abstract

AIM: The aim of the study was to determine the remission rates of the first operation with respect to the number of surgeons and the parameters important for the prediction of the success. MaterIal and Methods: The study cohort consisted of 180 acromegalic patients who presented over a 29 year. All the patients had undergone transnasal transsphenoidal adenomectomy and then octreotide treatment and/or radiotherapy were applied to the patients who were not cured. Remission criteria was accepted as nadir GH<1 μg/L with oral glucose tolerance test (OGTT) and normal IGF-1 with respect to age and gender. Results: The postoperative median follow up period was 84 months (range 6-372 months). The remission rate of the first operation before 2003 was 20%, but this rate increased to 51% after 2003 (p=0.018). The most impressive improvement was due to the single experienced surgeon (49% vs. 5.3%) (p<0.001). The success of the first operation was determined by the tumor size, microadenomas were more successfully treated than macroadenomas (p=0.014). The prevalence of discordance between GH and IGF-1 was 24% in patients cured after first surgery. ConclusIon: The clinical recognition of acromegaly and outcomes of single experienced surgeons in specialized centers have significantly improved over the last years.

Özet

AMAÇ: Akromegali tedavisinde ilk cerrahi tedavinin başarısını, beyin cerrahının deneyimine, sayısına ve remisyon oranlarını etkileyebilecek diğer parametrelere göre belirlemektir. YÖNTEM ve GEREÇLER: 29 yıl süresince 180 akromegalik hasta (86 kadın, 94 erkek) değerlendirilmiştir. Tüm hastalara transnazal/transsfenoidal adenomektomi yapılmış, kür sağlanamayanlara octreotid tedavisi ve/veya radyoterapi uygulanmıştır. Remisyon kriteri olarak, IGF-1’in yaş ve cinsiyete göre normal sınırlarda olması ve Glukoz-büyüme hormonu baskılanma testinde büyüme hormonunun <1’e baskılanması kabul edilmiştir. BULGULAR: Postoperatif ortanca (minimum-maksimum) takip süresi 84 (6-372) aydır. İlk operasyonun remisyon oranı 2003’ten önce %20 iken 2003’ten sonra %51’e yükselmiştir (p= 0,018). Oranlardaki en belirgin düzelme, tek deneyimli cerrah ile sağlanmıştır (%49 ve %5,3) (p<0,001). İlk operasyonun başarısı, tümör boyutundan etkilenmektedir. Mikroadenomlar, makroadenomlara göre ilk operasyon sonrası (p= 0,014) daha başarılı bir şekilde tedavi edilmektedir. Büyüme hormonu-IGF-1 diskordansı, ilk cerrahi sonrası kür olanlarda %24 oranında bulunmuştur. SONUÇ: Hipofiz cerrahisinin, referans merkezlerinde tek deneyimli cerrah tarafından yapılması sıkı remisyon kriterleri kullanıldığında bile son yıllarda akromegali tedavisinde önemli gelişmeler sağlanmasına katkıda bulunmuştur.