GLASS CEILING SYNDROME AND THE REGIONAL DIMENSION: AN EXAMPLE OF A PUBLIC BANK

Abstract

Inequality between women and men is in Turkish society as in all societies of the world and in the world of organizations as in all areas of society. Proportion of the areas occupied by women in working life in many public and private sector organizations such as parliament, courts, ministries, municipalities, universities, companies, is far behind the area covered by men. It is observed that this ratio has decreased to a certain extent in the mid-level management positions and dramatically in the top-level executive positions. The decreasing rate of women as they go to senior management positions is explained by the concept of glass ceiling syndrome, which is the metaphorized form of invisible obstacles. In this study, it is aimed to examine the rates of senior, middle level female managers and female employees working in a public bank in terms of glass ceiling syndrome. Another aim of the study is to reveal whether the rates of middle level female managers and employees working in the branches of the same bank differ in terms of geographical regions. As a result of analyzing the data obtained from the phone book of the public bank that constitutes the sample of the study, the rate of female employees is 33.78%, the rate of middle level female managers is 34.45%, and the rate of senior female managers is 7.54%. The findings of the study revealed that the glass ceiling syndrome was confirmed for senior and midlevel management positions in the public bank, sample of the study. Another finding of the study is that the rates of female employees and middle level female managers differ according to geographical regions. In addition, the findings of the study show that the approach that some jobs are male jobs has been substantially confirmed for the bank’s security affairs.

Özet

Kadın erkek eşitsizliği, dünyadaki bütün toplumlarda olduğu gibi Türktoplumunda; toplumun her alanındaolduğu gibi örgütler dünyasında da yoğunbir şekilde gözlemlenmektedir. Kadınların çalışma yaşamında kapladığı alanınoranı; meclis, mahkemeler, bakanlıklar, belediyeler, üniversiteler, şirketler vb.gibi birçok kamu ve özel sektör örgütünde erkeklerin kapladığı alanın oranınınçok gerisindedir. Bu oranın, orta düzey yönetici pozisyonlarında belirli ölçüde; üstdüzey yönetici pozisyonlarında ise dramatik bir şekilde düştüğü görülmektedir.Kadınların üst düzey yönetim pozisyonlarına gidildikçe düşen oranı görünmeyenengellerin metaforlaştırılmış hali olan cam tavan sendromu kavramıyla açıklanır.Bu çalışmanın öncelikli amacı bir kamu bankasında çalışmakta olan üstve orta düzey kadın yönetici ve kadın çalışan oranlarının cam tavan sendromuaçısından incelenmesidir. Çalışmanın bir diğer amacı ise aynı bankanın şubelerindeçalışan orta düzey kadın yönetici ve çalışan oranlarının coğrafi bölgeler açısındanfarklılık gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Çalışmanın örneklemini birkamu bankasının çalışanları oluşturmaktadır. Çalışanlara ilişkin veriler ilgilibankanın telefon rehberi üzerinden elde edilmiştir. Verilerin aritmetik ortalamave yüzde teknikleriyle analiz edilmesi sonucunda, kadın çalışanların oranı %33,78,orta düzey kadın yöneticilerin oranı %34,45 ve üst düzey kadın yöneticilerin oranıise %7,54 olarak tespit edilmiştir. Araştırmanın bulguları, cam tavan sendromununaraştırmaya konu kamu bankası örnekleminde üst düzey ve orta düzey yönetimpozisyonları için doğrulandığını ortaya koymuştur. Araştırmanın bir diğer bulgusu,orta düzey kadın yönetici ve çalışan oranlarının coğrafi bölgelere göre farklılıklargöstermesidir. Araştırmanın bir diğer bulgusu da, bazı işlerin erkek işi olduğunailişkin anlayışın bankanın güvenlik işleri için belirgin bir biçimde doğrulandığınıortaya koymasıdır.