Prophet Muhammad’s Relations with Christians (An Islamic Perspective)

Abstract

As far as Prophet Muhammad’s relations with the Christians is concerned, there is a great deal of lay approaches that proved to be controversial, and a limited number of scientific studies conducted by both Muslim and Christian scholars. However, most of these studies demonstrate Christians to take an accusatory and aggressive approach, while Muslims to present an apologetic attitude as if there is an underlying feeling of inferiority complex that stems from feelings around inadequacy and insecurity. In this article, we present an Islamic perspective to the topic with references to the main Islamic sources, while also communicating a descriptive approach that is vary of the ongoing tensions that either defends or attacks the matter. The Islamic sources the article utilised hereby are the Holy Qur'an, canonicals of hadiths and sirah literature. In addition, there are refutations argued by the Christians, dates back to the 8th century. The scope of the framework also covers Muslim relations with Jews and Christians through the concept of ahl al-kitāb (People of the Book/Scripture, later including Sabians, Hindus, Zoroastrians, Assyrians etc.), and moves its emphasis on Christians alone. To note, members of divine religions such as Jews and Christians are called Ahl al-Kitab in the Islamic civilization. Although this group is not in the category of infidels who deny Allah, yet they are considered non-Muslims as they do not accept Muhammad as a prophet. The Qur'an contains several provisions related to People of the Book. Some verses are directly related to the beliefs of People of the Book, while others regulate the legal and human relations with them. Here, current work explores the dynamics of these relations from religious, humanitarian, political-military etc. aspects.

Özet

Hz. Muhammed’in Hristiyanlarla ilişkileri dünya barışı için önemlidir. Konu hakkında tartışmalı çok sayıda yaklaşım yanında hem Müslüman hem de Hristiyan bilim insanlarınca yapılan sınırlı sayıda bilimsel çalışma bulunmaktadır. Ancak bu çalışmaların çoğu, Hıristiyanların suçlayıcı ve saldırgan bir yaklaşım sergilediklerini, Müslümanların ise yetersizlik ve güvensizlik duygularından kaynaklanan kompleksle savunmacı bir tutum izlediklerini göstermektedir. Oysa her konu gibi bu da nesnel yaklaşımla ele alınmak durumundadır. Bu makalede, biz konuya ana İslami kaynaklar Kur'an-ı Kerim ve hadisler ile tarih ve siyer kitaplarının “İslami bakış açısı” sunarken, aynı zamanda savunan ya da saldıran yaklaşımlardan uzak durduk. Konuyu Ehl-i kitab kavramı çerçevesinde değerlendirdik. Zira, İslam medeniyetinde Yahudiler ve Hıristiyanlar gibi ilahi din mensuplarına Ehl-i Kitap denir; sonraları Sabiler, Hindular, Mecusiler, Asuriler vb. de bu kategoride değerlendirilmiştir). Her ne kadar bu kesimler Allah'ı inkâr eden kafirler kategorisinde olmasa da Hz. Muhammed'i peygamber olarak kabul etmedikleri için gayrimüslim sayılırlar. Kur'an, Ehl-i Kitap ile ilgili çeşitli hükümler içermektedir. Biz Hz. Muhammed’in Hıristiyanlarla ilişkilerini Mekke ve Medine dönemlerine ayırıp hem teorik/teolojik hem de pratik yönleriyle söz konusu ettik. İstisnalar dışında, ilişkilerin insani ve karşılıklı sorumluluk ve saygı içinde geliştiğini tespit ettik.