Journals / Molecular Imaging and Radionuclide Therapy / 2021 / Cilt: 30 - Sayı: 3
Rekürren Diferansiye Tiroid Kanserinde 18F-FDG PET/BT’nin Katkısı
- Pages
- 19–25
- DOI
- —
Abstract
Amaç: 18Flor-florodeoksiglukoz (18F-FDG) pozitron emisyon tomografi/bilgisayarlı tomografi (PET/BT) metastaz şüphesi bulunan tiroid kanseri hastalarında rekürrensi araştırmak için kullanılır. Özellikle de-diferansiye olan lezyonlar 18F-FDG tutulumu göstermekte olup hastalığın klinik seyri daha agresif olarak izlenir. Bu çalışmada 18F-FDG PET/BT’nin diferansiye tiroid kanserindeki katkısını araştırmayı amaçladık. Yöntem: İyot-131 (I-131) tüm vücut tarama sintigrafisi negatif olarak saptanan ve/veya metastaz şüphesi uyandıran klinik olarak progrese diferansiye tiroid kanseri tanılı bölümümüzde 18F-FDG PET/BT çekimi yapılan 46 hasta retrospektif olarak incelendi. 18F-FDG PET/BT bulguları ile klinik ve histopatolojik özellikleri ile serum tiroglobulin (Tg) ve anti-Tg değerleri karşılaştırıldı. Bulgular: Grupta bulunan 26 hastada (%56,2) 18F-FDG PET/BT görüntülemesinde pozitif olarak değerlendirilen bulgular saptandı. Hastalık evresi ve Tg düzeyleri ile 18F-FDG PET/BT pozitifliği arasında pozitif bir korelasyon bulundu. Lezyonların maksimum standart tutulum değeri (SUVmaks) ile anlamlı bir ilişki saptanmadı. Tg cut-off değeri 52,5 ng/mL olarak hesaplandı. Bu değer bazında 18F-FDG PET/BT görüntüleme için %73,08 duyarlılık, %75 özgüllük, %79,17 pozitif prediktif değer ve %68,18 negatif prediktif değerler elde edildi. Sonuç: 18F-FDG PET/BT diferansiye tiroid kanserinde rekürrensi saptamada faydalı bir yöntem olarak değerlendirildi. Hastalığın evresi ve Tg değerleri ile PET görüntülemede elde edilen pozitif bulguları arasında anlamlı olarak korelasyon saptandı. Pozitif PET bulguları ile tümör dediferansiasyonu hakkında bilgi edinilmesi açısından tedavi planına katkısı bulunabileceği sonucuna varıldı.
Özet
Objectives: 18Fluorine-fluorodeoxyglucose (18F-FDG) positron emission tomography/computed tomography (PET/CT) is used to monitor the recurrence in thyroid cancer patients when there is suspicion of metastases. De-differentiated lesions become 18F-FDG avid with a more aggressive clinical course. The aim of this study was to investigate the use of 18F-FDG PET/CT in differentiated thyroid cancer. Methods: Forty-six patients, either with a negative radioiodine scan or clinical progression and suspicions for metastases with differentiated thyroid cancer that were referred to our department for 18F-FDG PET/CT scan and evaluated retrospectively. PET/CT findings were correlated with clinical and histopathological findings, serum thyroglobulin (Tg), and anti-Tg levels. Results: Twenty-six patients (56.2%) were positive for recurrence in 18F-FDG PET/CT images. Positive 18F-FDG PET/CT findings were significantly correlated with the disease stage and Tg levels. Maximum standardized uptake value did not correlate with other findings or patients’ profiles. The cut-off value for Tg was at 52.5 ng/mL having 73.08% sensitivity, 75% specificity, 79.17% positive predictive value, and 68.18% negative predictive value for 18F-FDG PET/CT imaging. Conclusion: 18F-FDG PET/CT is useful for detecting recurrence in differentiated thyroid cancer. Increased Tg levels and stage of the disease were significantly correlated with 18F-FDG positivity. 18F-FDG positivity may also provide information about the de-differentiation process that may support the treatment plan.