Investigation of the Drive for Muscularity among Men Performing Bodybuilding Exercises According to Use of Ergogenic Aids

Vücut Geliştirme Egzersizi Yapan Erkeklerin Ergojenik Yardımcı Kullanma Durumlarına Göre Kaslı Olma Dürtüsü Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

The aim of this research was to investigate the drive for muscularity among men performing bodybuilding exercises according to their use of nutritional ergogenic aids. A total of 192 male volunteers aged from 18-55 years (mean 26.3±7.70) who were gym users residing in Çanakkale province participated in the study. Participants completed a survey form comprising two sections. The first section of the form was a demographic information form created by the researchers, while the second section included the “Drive for Muscularity Scale” developed by McCraery and Sasse (2000) and adapted to Turkish by Selvi and Bozo (2019). Data were analyzed with the SPSS statistical program. Two-way comparisons used the independent groups t test, comparisons between groups used the one-way analysis of variance and mutual correlations used simple linear correlation analysis. As a result of the study, 55.7% of participants used nutritional ergogenic aids and the most commonly chosen supplements were protein powder (80%), branch chain amino acids (BCAA) (55.3%) and creatine (52.9%). Additionally, participants using nutritional ergogenic aids were identified to have higher drive for muscularity in a statistical sense (p0.05). There was a negative significant correlation between attitudes about muscularity and age (r=-0.194), and positive significant correlations between training age with training behavior for muscularity (r=0.261) and eating and supplement use for muscularity (r=0.253). This study concluded that individuals with high drive for muscularity had higher tendency to use nutritional ergogenic aids.

Özet

Bu araştırmanın amacı vücut geliştirme egzersizi yapan erkeklerin besinsel ergojenik yardımcı kullanma durumuna göre kaslı olma dürtüsü düzeylerinin incelenmesidir. Çalışmaya Çanakkale ilinde ikamet eden ve fitness salonu kullanıcısı olan 18-55 yaş arası (ortalama 26,3±7,70 yıl) 192 erkek gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılara iki bölümden oluşan anket formu uygulanmıştır. Anketin birinci bölümünde araştırmacılar tarafından oluşturulan demografik bilgi formu ikinci bölümünde ise McCraery ve Sasse (2000) tarafından geliştirilen Selvi ve Bozo (2019) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan “Kaslı Olma Dürtüsü Ölçeği” (KODÖ) uygulanmıştır. Araştırmaya dair verilerin analizi SPSS istatistiksel veri analiz programında gerçekleştirilmiştir. Analizilerde gruplar arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla Pearson Korelasyon, iki grup arasındaki farkı belirlemek için Indepented T Testi ve çoklu gruplar arasındaki farkı belirlemek amacıyla Oneway Anova testleri kullanılmıştır. Çalışma sonucunda katılımcıların %55,7’sinin besinsel ergojenik yardımcı kullandığı ve bunların içinde en çok tercih edilen takviyelerin ise protein tozu (%80), dallı zincirli amino asit (BCAA) (%55,3) ve kreatin (%52,9) olduğu görülmüştür. Bununla birlikte besinsel ergojenik yardımcı kullanan katılımcıların istatistiksel anlamda daha yüksek kaslı olma dürtüsüne sahip oldukları tespit edilmiştir (p0,05). Kaslı olmaya yönelik tutumlar ile yaş arasında negatif (r: -0,194), kaslı olmaya yönelik antrenman davranışları (r: 0,261) ve kaslı olmaya yönelik yeme ve takviye kullanımı (r: 0,253) ile antrenman yaşı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur (p