Inscriptions in Contemporary Art: An Evaluation on The Plastic Language of Ceramic Works

Çağdaş Sanatta Yazı Seramik Malzemenin Plastik Dili Üzerinden Bir Değerlendirme

Abstract

Inscription developed by the Sumerians around 3000 BC is a helper for memory, and a thinking and communication tool. It is important for transferring historical events, myths and religious hymns to the future. At the beginning of the 20th century, inscriptions became a visual image that enriched the plastic structure in the works of Cubist and Dadaist artists. In the second half of the 20th century in the conceptual studies where the audience is directed to a process of mental inquiry rather than aesthetic experience, it stands out as a dominant element. In the conceptual works of Joseph Kosuth, Lawrence Weiner, and of Cengiz Cekil, ‘text’ replaces of artistic representation. Artists such as Patric King, Jeanne Opgenhaffen and Marianne Requena use the plastic language and historical context of ceramic material in their works, and in these kind of works, text and inscription appear as a plastic element and a visual image.

Özet

MÖ yaklaşık 3000’lerde Sümerler tarafından geliştirilen yazı, bir bellek yardımcısı ve iletişim aracıdır. Tarihsel olayların belgelenmesinde, edebi metinlerin, mitlerin, dini ilahilerin bu güne ve geleceğe aktarılmasında önem taşır. 20. Yüzyılın başlarında yazı edebiyatın alanından sızarak, Kübist ve Dadaist sanatçıların çalışmalarında plastik yapıyı zenginleştiren görsel bir imgeye dönüşmüştür. Yüzyılın ikinci yarısında ise izleyicinin estetik deneyimden ziyade, zihinsel bir sorgulama sürecine yönlendirildiği kavramsal çalışmalarda başat bir öge olarak öne çıkmaktadır. Joseph Kosuth, Lawrence Weiner’ın çalışmalarında sanatsal temsilin yerini alan metin, geçtiğimiz yüzyılın sanatında bir kırılma oluşturmuştur. Bu kırılmanın etkisi resimden heykele, performanstan seramik sanatına değin yayılır. Üretimlerinde seramik malzemenin dilini ve tarihsel bağlamını kullanan Patrick King, Jeanne Opgenhaffen, Marianne Requena gibi sanatçıların çalışmalarında yazıyı hem plastik bir unsur, hem de dilsel bir ifade aracı olarak karşımıza çıkmaktadır.