Lazer kaynaklı dağılım spektroskopisi üriner sistem taşlarının analizinde güvenilir bir yöntemdir

Laser-induced breakdown spectroscopy is a reliable method for urinary stone analysis

Nazım MUTLU,Seyfettin ÇİFTÇİ,Turgay GÜLECEN,Belgin Genç ÖZTOPRAK,Arif DEMİR

Abstract

Objective: We compared laser-induced breakdown spectroscopy (LIBS) with the traditionally used and recommended X-ray diffraction technique (XRD) for urinary stone analysis. Material and methods: In total, 65 patients with urinary calculi were enrolled in this prospective study. Stones were obtained after surgical or extracorporeal shockwave lithotripsy procedures. All stones were divided into two equal pieces. One sample was analyzed by XRD and the other by LIBS. The results were compared by the kappa (κ) and Spearman’s correlation coefficient (rho) tests. Results: Using LIBS, 95 components were identified from 65 stones, while XRD identified 88 components. LIBS identified 40 stones with a single pure component, 20 stones with two different components, and 5 stones with three components. XRD demonstrated 42 stones with a single component, 22 stones with two different components, and only 1 stone with three different components. There was a strong relationship in the detection of stone types between LIBS and XRD for stones components (Spearman rho, 0.866; p<0.001). There was excellent agreement between the two techniques among 38 patients with pure stones (κ index, 0.910; Spearman rho, 0.916; p<0.001).Conclusion: Our study indicates that LIBS is a valid and reliable technique for determining urinary stone composition. Moreover, it is a simple, low-cost, and nondestructive technique. LIBS can be safely used in routine daily practice if our results are supported by studies with larger numbers of patients

Özet

Amaç: Üriner sistem taş analizinde, yeni bir yöntem olan lazer kaynaklı dağılım spektroskopisini (LKDS) geleneksel olarak kullanılan X ışını toz kırınım (XTK) tekniği ile karşılaştırmak. Gereç ve yöntemler: Toplamda 65 hasta bu prospektif çalışmaya dahil edildi. Taşlar hastalardan cerrahi ya da şok dalga tedavisi sonrasında elde edildi. Tüm taşlar 2 eşit parçaya ayrıldı. Parçalardan biri LKDS, diğeri ise XTK ile analiz edildi. Sonuçlar kappa (?) ve Spearman korelasyon katsayı testleri kullanılarak karşılaştırıldı. Bulgular: LKDS yöntemi ile 95, XTK tekniği ile 88 taş bileşeni saptandı. LKDS yöntemi ile 40 taş tek bileşenli, 20 taş iki bileşenli, 5 taş ise üç bileşenli olarak tanımlandı. XTK tekniği ile 42 taş tek bileşenli, 22 taş iki bileşenli ve sadece 1 taş üç bileşenli olarak tanımlandı. Taş tiplerini belirleme açısından LKDS ile XTK testleri arasında güçlü bir ilişki vardı. (Spearman korelasyon katsayısı=0,866; p<0,001). Her iki teknikte de tek bileşen saptanan 38 taş için yapılan karşılaştırmada, her iki teknik arasında mükemmel bir uyumluluk olduğu gözlendi (? indeksi=0,910; Spearman korelasyon katsayısı=0,916; p<0,001).Sonuç: Çalışmamız LKDS'nin üriner sistem taş analizinde geçerli ve güvenilir bir yöntem olduğunu göstermektedir. Bunun yanı sıra, daha basit, ucuz ve tahrip edici olmayan bir tekniktir. Daha fazla hasta sayısının olduğu çalışmalarla da desteklendiği takdirde, LKDS üriner sistem taş analizi için günlük pratikte güvenle kullanılabilir