Gebelikte iyot eksikliğinin üstesinden gelmek için iyotlu tuz etkili mi?

Nazlı Nur ASLAN ÇİN,Neslihan BEZİRGANOĞLU ALTUNTAŞ,Ayşe ÖZFER ÖZÇELİK

Abstract

Amaç: İyot, optimal büyüme ve gelişme için gerekli olan tiroid hormonlarının sentezinde rol oynayan bir eser elementtir. Gebe kadınların diyet ile iyot alımı ve spot idrar iyot atımı arasındaki ilişki, Türkiye’nin Doğu Karadeniz Bölgesi’nde Endemik Guatr Bölgesi olarak bilinen Trabzon’da daha önce değerlendirilmemiştir. Bu nedenle çalışmanın amacı, gebe kadınların diyet iyot alımı ve idrar iyot atılımı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya Trabzon’da Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği’ne başvuran 19-45 yaş arası 150 gebe kadın alınmıştır. Spot idrar örnekleri alınmıştır ve besin tüketim sıklığı anketi (FFQ) ve 24 saatlik diyet hatırlama yöntemi (24 saatlik DR) ile diyet iyot alım verileri toplanmıştır. Bulgular: Genel örneklemin medyan idrar atım konsantrasyonu 100,6 μg/L’dir. Gebelerin %80’i yetersiz, %20’si idrar iyot konsantrasyonuna göre yeterli iyot düzeyine sahiptir. Toplam iyot yönünden zengin besin alımı FFQ yöntemiyle katılımcıların %20,7’sinde (n=31) yeterliyken, 24 saat DR yöntemiyle sadece %10,7’sinde (n=16) yeterlidir. Hem 24 saatlik DR hem de FFQ alım tahminlerinde idrar iyot atımı ve iyot alımı arasında anlamlı bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir (p<0,05). Hem 24 saatlik DR hem de FFQ ile elde edilen iyot alım değerlerinin ve iyotlu tuzun tüm modellerde idrar iyot konsantrasyonu ile korele olduğu bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca, gebelerin %96’sı iyotlu tuz kullansa da iyotlu tuzun idrar iyot konsantrasyonu üzerine etkisi %15,2 olarak belirlenmiştir. Sonuç: Her iki yöntem de gebelerde iyot alımının Trabzon Bölgesi’nde yetersiz olduğunu göstermektedir. Ayrıca, Trabzon’daki gebe kadınlarda iyotlu tuz kullanımı yüksek olmasına rağmen, iyot eksikliğini önlemek için sadece iyotlu tuz kullanmanın yeterli olmadığı saptanmıştır.

Özet

Objective: Iodine is a trace element that synthesizes thyroid hormones necessary for optimal human growth and development. The relationship between dietary iodine intake and spot urinary iodine excretion in pregnant women has not been previously evaluated in Trabzon city, which is an endemic area of iodine deficiency in the Black Sea region of Turkey. This study aimed to evaluate the relationship between dietary iodine intake and urine iodine excretion in pregnant women.Materials and Methods: This study enrolled 150 pregnant women aged between 19 and 45 years who applied to Clinic of Gynecology and Obstetrics in Trabzon. Spot urine specimens were taken, and dietary iodine intake data were collected using a food frequency questionnaire (FFQ) and 24-hours dietary recall (24-h DR) method.Results: The median urinary iodine concentration (UIC) in the general specimen was 100.6 μg/L. Of the pregnant women, 80.0% had insufficient and 20.0% had sufficient iodine levels, according to UIC. Although total iodine-rich food intake determined by FFQ was sufficient in 20.7% (n=31) of participants, 24-h DR iodine intake was sufficient only 10.7% (n=16). A significant association between urinary iodine excretion and iodine intake was observed in both 24-h DR and FFQ intake estimates (p<0.05). The iodine intake values obtained in both 24-h DR and FFQ and the iodized salt effect were correlated with UIC in all models (p<0.05). Even though 96.0% of pregnant women used iodized salt, its effect on UIC was 15.2%.Conclusion: Both methods indicate that the iodine intake of pregnant women might be insufficient in Trabzon area. Also, although iodized salt use is high in pregnant women in Trabzon, it is not enough to prevent iodine deficiency.