İlk trimester ürik asit yüksekliğinin gestasyonel diabetes mellitus ile ilişkisi

Association of first trimester serum uric acid levels gestational diabetes mellitus development

Seda AKER ŞAHİN,Tuncay YÜCE,Erkan KALAFAT,MEHMET MURAT SEVAL,Feride SÖYLEMEZ

Abstract

Objective: To investigate the association of first trimester serum uric acid levels with the development of gestational diabetes mellitus (GDM) in low-risk pregnant women.Materials and Methods: In this retrospective data analysis, the results of pregnant women who completed both first trimester biochemical panel and twostep GDM screening were compared with an age-, body mass index, and gestational age-matched control group. The women were grouped as either GDM or impaired glucose tolerance (IGT) according to 100-g oral glucose challenge results. Uric acid levels were compared between the groups and diagnostic utility was tested with receiver-operating characteristics curves.Results: Sixty-six women in GDM group and 358 women in the IGT group were compared against 202 healthy pregnant women. The groups did not differ significantly in terms of parity, pre-gestational body mass index and gestational age. Serum samples for uric acid levels were obtained. The mean serum uric acid levels were significantly higher in the GDM and IGT groups (5.95 mg/dL (±0.97 mg/dL) and 4.76 mg/dL (±1.51 mg/dL), respectively) compared with the control group (3.76 mg/dL (±1.07 mg/dL) (p<0.001). The area under the curve for uric acid levels was 0.92 (95% confidence interval 0.88-0.95) for diagnosis of GDM. At a diagnostic threshold of 3.95 mg/dL, uric acid levels predicted development of GDM with 60% specificity and 100% sensitivity.Conclusion: First trimester serum uric acid has a linear association with the development of GDM and IGT.

Özet

Amaç: Düşük riskli gebelerde ilk trimester ürik asit seviyelerinin gestasyonel diabetes mellitus (GDM) gelişimiyle ilişkisinin saptanması.Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif veri analizinde birinci trimester biyokimya testi ile iki basamaklı gestasyonel diyabet taramasını tamamlamış gebe kadınların sonuçları; yaş, vücut kitle indeksi ve gestasyonel hafta açısından eşleştirilmiş kontrol grubu karşılaştırıldı. 100-g oral glukoz tolerans testine göre gebeler GDM ve bozulmuş glukoz toleransı (BGT) gruplarına ayrıldı. Gruplar arasında ürik asit seviyeleri karşılaştırıldı ve ürik asit seviyelerinin, GDM ve BGT için tanısal gücü sinyal algılama teorisinde, alıcı işletim karakteristiği eğrisi ile test edildi.Bulgular: GDM grubundaki 66 kadın ve BGT grubundaki 358 kadın, 202 sağlıklı kadınla karşılaştırıldı. Yaş, parite, gebelik öncesi vücut kitle indeksi ve gestasyonel yaş açısından istatistiksel anlamlı farklılıklar içermeyen grupların birinci trimester serum örnekleri toplandı. Ortalama serum ürik asit seviyesi GDM ve bozulmuş glukoz toleransı gruplarında (sırasıyla, 5,95 mg/dL (±0,97) ve 4,76 mg/dL (±1,51) kontrol grubu ile karşılaştırıldığında (3,76 mg/dL±1,07) (p<0,001) daha yüksek olduğu görüldü. GDM tanısında ürik asit seviyeleri için ROC eğrisi altında kalan alan 0,92 idi (%95 güven aralığı 0,880,95). 3,95 mg/dL eşik değer olarak alındığında ürik asit seviyeleri GDM gelişme durumunu %60 spesifisite ve %100 sensitivite ile göstermektedir.Sonuç: İlk trimester ürik asit seviyeleri ile GDM ve BGT gelişimi arasında lineer bir ilişki vardır.