Diz Osteoartritinin Tedavisinde Diklofenak Sodyum Fonoforezi ile Metil Salisilat Fonoforezinin Terapötik Etkinliklerinin Karşılaştırılması

Comparison of the Therapeutic Efficacy of Diclofenac Sodium and Methyl Salicylate Phonophoresis in the Management of

Abstract

Objectives: This study aims to investigate and compare the effectiveness of diclofenac sodium phonophoresis (DSPH), methyl salicylate phonophoresis (MSPH) and conventional therapeutic ultrasound (TUS) in patients with knee osteoarthritis (OA). Patients and methods: Forty-five patients (8 males, 37 females; mean age 57.5 years; range 51 to 64 years) were included in this study between October 2008 and June 2009 and randomly assigned to three groups: DSPH, MSPH and TUS. Ultrasound waves of 1 MHz frequency and 1 watts/cm2 were applied to the target knee with either of two topical pain relieving gels as a coupling medium. Acoustic gel without any active pharmacological agent was applied in the TUS group. Ten treatment sessions were performed in all patients in the three groups. Western Ontario McMaster University Osteoarthritis Index (WOMAC) scores, 20-meter walking time and knee range of motion (ROM) were evaluated before and after the treatment using paired t-test and analysis of variance (ANOVA). Results: The clinical outcome measures improved significantly in the three groups post-treatment (p<0.05). However, patients in the DSPH group had more improvement in all outcome variables compared with the other two groups (p<0.05) except for knee stiffness between DSPH and MSPH (p>0.05). No significant differences were observed in the mean changes in any of the outcome variables between MSPH and TUS therapy (p>0.05). Conclusion: Significant improvements in pain, stiffness, physical function, walking time and knee ROM were attained in all the three groups post-intervention. However, DSPH was found to be more effective compared with the other two groups. The degree of improvement in MSPH and TUS therapy was similar; MSPH was not superior to TUS in patients with knee OA.

Özet

Amaç: Bu çalışmada diz osteoartritli (OA) hastalarda diklofenak sodyum fonoforezinin (DSPH), metil salisilat fonoforezinin (MSPH) ve geleneksel terapötik ultrasonun (TUS) etkinlikleri araştırıldı ve karşılaştırıldı.Hastalar ve yöntemler: Bu çalışmaya Ekim 2008 - Haziran 2009 tarihleri arasında 45 hasta (8 erkek, 37 kadın; ort. yaş 57.5 yıl; dağılım 51-64 yıl) dahil edildi ve hastalar randomize şekilde üç gruba ayrıldı: DSPH, MSPH ve TUS. Birleştirici ortam olarak iki topikal ağrı kesici jelden biriyle hedef dize 1 MHz frekanslı ve 1 watt/cm2'lik ultrason dalgaları uygulandı. Terapötik ultrason grubunda herhangi bir aktif farmakolojik ajan içermeyen akustik jel uygulandı. Üç gruptaki tüm hastalara 10 tedavi seansı uygulandı. Western Ontario McMaster Üniversitesi Osteoartrit İndeksi (WOMAC) skorları, 20 metre yürüme zamanı ve diz hareket aralığı (ROM) eşli t-testi ve variyans analizi (ANOVA) kullanılarak tedaviden önce ve sonra değerlendirildi.Bulgular: Tedaviden sonra üç grupta da klinik sonuç ölçütlerinde anlamlı ölçüde iyileşme meydana geldi (p 0.05), diğer iki grupla karşılaştırıldığında DSPH grubundaki hastalarda tüm sonuç değişkenlerinde daha fazla iyileşme görüldü (p 0.05).Sonuç: Müdahalenin ardından üç grubun tümünde ağrı, fiziksel fonksiyon, yürüme zamanı ve diz ROM seviyesi açısından anlamlı iyileşmeler elde edildi. Bununla birlikte, diğer iki grupla karşılaştırıldığında DSPH'nin daha etkili olduğu tespit edildi. Metil salisilat fonoforezin ve TUS terapisiyle meydana gelen iyileşme seviyeleri benzerdi; diz OA'sı bulunan hastalarda MSPH, TUS'dan üstün değildi.