Diz osteoartritinde peloidoterapinin etkisi

Ersin ODABAŞI,Mustafa TURAN,Hakan ERDEM,Salih PAY,Mahir GÜLEÇ,MÜFİT ZEKİ KARAGÜLLE

Abstract

Objective: The aim of this study was to evaluate the efficacy of mud pack treatment in patients with knee osteoarthritis (OA). Material and Methods: Fifty-seven patients with bilateral primary OA of the knee were enrolled in the study. Patients were divided into two groups based on their availability for mud application during the study period. The patients in the study group (32 patients) were subjected to daily mud pack treatment on weekdays only for three weeks, applied to both knees for 30 minutes (min) at 45°C (total 15 applications). Mud applications were done in the musculoskeletal outpatient clinic by the same person. The patients in the control group (25 patients) had analgesic treatment with acetaminophen 2 g/day. All patients were evaluated three times by assessors who were blinded to both the intervention and evaluation period: (1) at the baseline, (2) immediately after the 15th application, and (3) 30 days after the end of the treatment. Western Ontario and McMaster Universities osteoarthritis index (WOMAC), pain intensity (as measured with 100 mm VAS) and patient's and physician's assessment of disease severity index were the primary outcome measures of the study. Results: As compared to the baseline, significant decreases were observed in both groups in terms of WOMAC, pain intensity, and disease severity index scores. The improvements were found to be superior in the study group as compared to the controls. Moreover, a significant number of patients in the study group had minimal clinically important improvement when compared to the control group. Conclusion: Mud pack treatment significantly improves the pain and functional status of patients with knee OA.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı diz osteoartritli hastalarda peloid tedavisinin etkinliğini ortaya koymaktır. Yöntem ve Gereçler: Bilateral diz osteoartritli 57 hasta çalışmaya alındı. Hastalar çalışmanın yürütüldüğü tarihlerde tedaviye devam edebilme durumlarına göre iki gruba ayrıldı. Çalışma grubundaki hastaların(32 hasta) her iki dizine üç hafta boyunca, hafta tatili günleri dışında her gün, 45°C sıcaklığındaki peloid 30 dakika süreyle uygulandı (toplam 15 uygulama). Peloid uygulamaları aynı uygulayıcı tarafından poliklinik ortamında gerçekleştirildi. Kontrol grubundaki hastalar ise (25 hasta) 2 g/ gün dozunda asetaminofen aldılar. Tüm hastalar, (1) başlangıçta, (2) 15 nci uygulamadan hemen sonra ve (3) tedavi bitiminden 30 gün sonra olmak üzere, hasta grubundan ve değerlendirme dönemlerinden habersiz değerlendiriciler tarafından üçer defa değerlendirildiler. Western Ontario and McMaster Universities osteoarthritis (WOMAC) indeksi, ağrı (VAS, 100 mm), hastalık şiddetinin hastalar ve hekimler tarafından değerlendirildiği indeksler değerlendirilmelerde kullanıldı. Bulgular: Başlangıç değerleri ile karşılaştırıldığında WOMAC, ağrı ve hastalık şiddet değerlendirme indekslerinde her iki grupta anlamlı azalmalar gözlendi. Çalışma grubundaki düzelmeler, kontrol grubuna göre daha üstündü. Ayrıca, “minimal klinik anlamlılık” gösteren hasta sayısı kontrol grubuna göre, çalışma grubunda anlamlı olarak daha fazla idi. Sonuç: Peloidoterapi, diz osteoartritli hastalarda ağrı ve fonksiyonel durum üzerinde anlamlı düzelmeler sağlamaktadır.