Hipermobil Fibromiyalji Hastalarında Denge Sorunu Var mı?

YASEMİN ULUS,YEŞİM AKYOL,NAZİFE BERNA TANDER,Dilek DURMUŞ,Ayhan BİLGİCİ,Ömer KURU

Abstract

Objectives: This study aims to investigate the relationship between hypermobility and balance problem and the possible effect of this relationship on fall frequency in patients with fibromyalgia syndrome (FMS). Patients and methods: Sixty female patients with FMS and 30 healthy female controls were included in the study. The mean age of all participants was 41.8±9.9 years with a range of 22 to 62 years. The patients were divided into three groups: group 1 included FMS patients with hypermobility, group 2 included FMS patients without hypermobility, and group 3 included controls. Outcome measures for the FMS patients included disease duration, pain as assessed by the Visual Analog Scale (VAS), disease activity as assessed by the Fibromyalgia Impact Questionnaire (FIQ). The number of falls, functional performance as assessed by six-minute walk distance (6MWD) test, balance as assessed by the one-legged balance test with open eyes in conjunction with the Berg Balance Scale (BBS), and hypermobility as assessed by the Beighton criteria were evaluated in all participants. Results: There was no statistically significant difference between groups 1 and 2 in terms of duration of disease, VAS pain, FIQ, or number of falls (p>0.05). The number of falls was significantly different in group 1 than group 3 (p<0.05). There was no significant difference among the groups in the 6MWD test (p>0.05). The mean one-leg balance testing time and the mean BBS score were significantly different in the three groups (p<0.05). No significant correlation was found among the pain and balance tests and the number of falls (p>0.05). Hypermobility had a significant effect on the balance tests (p<0.001). Conclusion: The balance problem was found to be significantly higher in FMS patients with hypermobility than in those without hypermobility and in the healthy controls. This situation needs to be considered when clinically assessing FMS patients, as well as the patients should be informed, and appropriate measurements should be performed

Özet

Amaç: Bu çalışmada fibromiyalji sendromu (FS) olan hastalarda hipermobilite ile denge sorunu arasındaki ilişki ve bu ilişkinin düşme sıklığı üzerine etkisi araştırıldı.Hastalar ve yöntemler: Altmış FS'li ve 30 sağlıklı kadın kontrol çalışmaya dahil edildi. Tüm katılımcıların ortalama yaşı 41.8±9.9 yıl olup, yaşları 22-62 yıl arasında idi. Hastalar üç gruba ayrıldı: grup 1 hipermobilitesi olan FS'li hastalardan, grup 2 hipermobilitesi olmayan FS'li hastalardan ve grup 3 kontrollerden oluşuyordu. Fibromiyalji sendromu olan hastaların sonuç ölçümleri; hastalarda hastalık süresi, görsel analog ölçeği (GAÖ) ile değerlendirildiği üzere ağrı, Fibromyalji Etki Anketli (FEA) ile değerlendirildiği üzere hastalık aktivitesini içermekteydi. Tüm katılımcılarda düşme sayısı, altı dakika yürüme testi (6DYT) ile fonksiyonel performans, gözler açıkken tek bacak denge testi ve Berg Denge Skalası (BDS) ile denge ve Beighton kriterleri ile hipermobilite değerlendirildi.Bulgular: Grup 1 ve 2 arasında hastalık süresi, GAS ağrı, FEA ve düşme sayısı açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0.05). Düşme sayısı grup 1'de grup 3'den anlamlı olarak farklıydı (p 0.05). Ortalama tek bacak denge testi zamanı ve ortalama BDS skoru her üç grupta anlamlı olarak farklıydı (p 0.05). Hipermobilitenin denge testleri üzerine anlamlı etkisi saptandı (p<0.001).Sonuç: Hipermobilitesi olan FS'li hastalarda, hipermobilitesi olmayan FS'li hastalara ve sağlıklı kontrollere kıyasla, denge sorunu anlamlı olarak yüksek bulundu. Bu durum FS'li hastaların değerlendirilmesinde göz önünde bulundurulmalı, hastalar bilgilendirilmeli ve gerekli ölçümler yapılmalıdır