An Algorithmic Approach for the Reconstruction of Nasal Skin Defects: Retrospective Analysis of 130 Cases

Burun Cildi Defektlerinin Rekonstrüksiyonuna Algoritmik Yaklaşım: 130 Olgunun Retrospektif Analizi

Berrak AKŞAM,Mustafa Erol DEMİRSEREN,Candemir CERAN,ERSİN AKŞAM,Düriye Deniz DEMİRSEREN

Abstract

Objective: Most of the malignant cutaneous carcinomas are seen in the nasal region. Reconstruction of nasal defects is challenging because of the unique anatomic properties and complex structure of this region. In this study, we present our algorithm for the nasal skin defects that occurred after malignant skin tumor excisions.Material and Methods: Patients whose nasal skin was reconstructed after malignant skin tumor excision were included in the study. These patients were evaluated by their age, gender, comorbities, tumor location, tumor size, reconstruction type, histopathological diagnosis, and tumor recurrence.Results: A total of 130 patients (70 female, 60 male) were evaluated. The average age of the patients was 67.8 years. Tumors were located mostly at the dorsum, alar region, and tip of the nose. When reconstruction methods were evaluated, primary closure was preferred in 14.6% patients, full thickness skin grafts were used in 25.3% patients, and reconstruction with flaps were the choice in 60% patients. Different flaps were used according to the subunits. Mostly, dorsal nasal flaps, bilobed flaps, nasolabial flaps, and forehead flaps were used.Conclusion: The defect-only reconstruction principle was accepted in this study. Previously described subunits, such as the dorsum, tip, alar region, lateral wall, columella, and soft triangles, of the nose were further divided into subregions by their anatomical relations. An algorithm was planned with these sub regions. In nasal skin reconstruction, this algorithm helps in selection the methods for the best results and minimize the complications

Özet

Amaç: Burun, baş ve boyun bölgesinde malign deri tümörlerinin en sık görüldüğü organdır. Burun, kompleks yapısı ve anatomik ilişkileri nedeniyle rekonstrüksiyonu zor bir bölgedir. Bu çalışmada amacımız malign deri tümörleri eksziyonu sonrası burunda oluşan cilt defektlerinin rekonstrüksiyonunda kullandığımız algoritmayı sunmaktır.Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya malign kitle eksizyonu sonrası burun cildi rekonstrüksiyonu uygulanmış hastalar dahil edildi. Bu hastalar; yaş, cinsiyet, özgeçmiş, tümörün yerleşimi, boyutu, uygulanan rekonstrüksiyon yöntemi, histopatolojik tanısı ve rekürrens gelişimi açısından değerlendirildi.Bulgular: Çalışmada 70 kadın, 60 erkek olmak üzere toplam 130 hasta incelendi. Ortalama yaş 67,8 idi. Tümörlerin en sık dorsum, alar bölgeler ve burun ucunda olduğu görüldü. Rekonstrüksiyon yöntemleri değerlendirildiğinde; %14,6 hastada primer onarım, %25,3'ünde tam kalınlıkta deri grefti, %60'ında fleple onarım tercih edildi. Alt bölgelere göre farklı flepler tercih edildi. En sık dorsal nazal, iki loblu, nazolabial flep ve alın flebinin kullanıldığı görüldü. Sonuç: Çalışmada temel olarak defekte yönelik rekonstrüksiyon prensibi kabul edildi. Dorsum, burun ucu, alar bölge, yan duvarlar, kolumella ve yumuşak üçgen şeklinde ayrılan alt bölgeler kendi içinde anatomik ilişkilere göre tekrar bölünerek bir rekonstrüksyion algoritması oluşturuldu. Burun cildi rekonstrüksiyonunda seçilecek yönteminin önceden belirlenmiş bir algoritamaya göre seçilmesi ile en iyi sonucu elde etmek ve komplikasyon oranını en aza indirmek mümkün olmaktadır