Experiences of the High-Velocity Firearm Injuries at the Forearm and Hand

Abstract

Objective: Weapon injuries have been increasing due to use of weapons widespread. This study aims to describe our experiences with high-velocity firearm injuries to the forearm and the hand. Material and Methods: Seven patients who had high - velocity firearm injuries to the forearm and the hand were included in this study that was conducted between 2010 and 2015. All patients were male, and their mean age was 25 years (range, 21-33 years). On the average, patients were operated on within the first eight hours (range, 6-12 hours). There were two forearm injuries and five hand injuries. Revascularization could not be performed for two finger injuries, and the digits were amputated. Two forearm and three hand vascular injuries that needed microvascular anastomosis were operated on using interposition vein grafts. Vein grafts were obtained from saphenous veins in two patients and from dorsal foot veins in three patients. Results: No microvascular complications were seen in the early or late follow-up periods. Phalanx fractures were seen in all hand injuries. On the average, patients were operated on three times (range: two-five) in the follow-up period.Conclusion: In firearm injuries, microvascular repair should be performed out of injury zones; surgeons should not hesitate to use interpositional vein graft for microvascular repair, and physical rehabilitations of patients should be started in the early follow-up period.

Özet

Amaç: Ateşli silahların yaygın kullanımıyla, ateşli silahlar ile meydana gelen yaralanma oranları artmaktadır. Bu çalışmanın amacı yüksek enerjili ateşli silah ile meydana gelen önkol ve el yaralanmasına ait deneyimlerin paylaşılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya 2010-2015 yılları arasındaki dönemde yüksek enerjili ateşli silah ile önkol ve el bölgesinde yaralanma meydana gelmiş yedi hasta dâhil edildi. Hastaların tamamı erkek olup, yaş ortalaması 25 idi. Hastalar yaralanma sonrası ilk sekiz saat (6-12 saat) içinde ameliyat edildi. Yaralanma seviyesi iki hastada önkol, beş hastada el bölgesiydi. İki el parmak yaralanmasında yaralanan parmakların revaskülarizasyona uygun olmadığı değerlendirildiğinden ampütasyon işlemi gerçekleştirildi. Önkol yaralanması olan iki hastada ve el parmağı yaralanması olan üç hastada interpozisyonel ven grefti kullanılarak damar onarımı yapıldı. İnterpozisyonel ven grefti, iki hastada safen ven, üç hastada ayak dorsal venlerinden sağlandı.Bulgular: Damar onarımı yapılan hastalarda mikrocerrahi işleme ait erken ve geç dönemde komplikasyon görülmedi. El yaralanmalı olguların hepsinde parmak falanksında kırık izlendi. Yaralanan hastalar takip döneminde ortalama üç ameliyat (iki-beş) geçirdi. Sonuç: Ateşli silah yaralanmalarında damar onarımı gereken durumlarda damar onarım bölgesinin yaralanma zonunun dışına taşınması, interpozisyonel ven grefti kullanımından kaçınılmaması, hastalara erken takip döneminde ciddi fizik tedavi programlarının başlanmasının faydalı olacağı kanısındayız.