Evaluation of Using Interdomal Suture and Crescentic Skin Excision with Standard Cleft Lip Repair for Correction of Cleft Lip-Nose Simultaneously with Primary Lip Repair

Dudak Onarımı ile Eş Zamanlı Gerçekleştirilen Dudak Yarığı Burnu Düzeltilmesinde İnterdomal Dikiş ile Kresentik Cilt Eksizyonunun Erken ve Geç Dönem Katkılarının Değerlendirilmesi

Abstract

Objective: The aim of this study is to compare the postoperative correction rates in the follow-up after simultaneous cleft lip nose (CLN) repair with cleft lip repair using either interdomal suture or crescentic skin excision. Material and Methods: Eighty-three unilateral cleft lip patients were operated using modified Millard rotation advancement technique for cleft lip repair and simultaneous cleft lip repair using either interdomal suture or crescentic skin excision. The evaluation of the patients was made using routine standardized preoperative and early and later postoperative caudal nasal photographs. The distance between the nasal base and the most projectile point of the nostril was measured, and the ratio of the cleft side to the noncleft side was calculated. Results: The highest rate was calculated in the early postoperative period in the crescentic skin excision group (1.07±0.29). The ratio was found to be 0.87±0.22 in patients with interdomal suture placement. The lowest rate was observed in patients who did not have any nasal reshaping procedure other than a standard cleft lip repair (0.71±0.16). The highest rate of recurrence was observed among the patients who had crescentic skin excision (0.39 ± 0.16). When recurrence rates were compared, a significant difference was observed in the crescentic skin excision group compared to the interdomal suture placed patients (p=0.005).Conclusion: The simultaneous primary rhinoplasty approach with cleft lip repair appears to be necessary for CLN repair in the long term. Although crescentic skin excision and placement of interdomal suture for this purpose achieve symmetry with the noncleft side and successful results in the early postoperative period, the probability of recurrence should always be taken in consideration. If either of these two techniques is to be preferred for CLN repair, then overcorrection should always be taken in consideration.

Özet

Amaç: Dudak onarımı ile eş seanslı olarak yarık dudak burnu (YDB) deformitesinin giderilmesi amacıyla interdomal dikiş yerleştirilen hastalar ile yarık tarafına kresentik cilt eksizyonu gerçekleştirilen hastaların takiplerinde elde edilen postoperatif düzeltme oranlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Modifiye Millard rotasyon ilerletme tekniği ile dudak onarımı gerçekleştirilen ve eş zamanlı olarak ya burun şekillendirici interdomal dikiş, ya da kresentik cilt eksizyonu gerçekleştirilen 83 tek taraflı yarık dudak hastası çalışmaya dâhil edilmiştir. Hastaların değerlendirilmesi standart olarak çekilen preoperatif, postoperatif erken ve geç dönemde rutin olarak çekilen kaudal nazal fotoğraflar ile gerçekleştirilmiştir. Burun tabanı ile nostrilin en projekte noktaları arasındaki yükseklikler ölçülmüş ve yarık olan tarafta elde edilen yükseklik, yarık olmayan taraftaki yüksekliğe oranlanmıştır. Bulgular: Erken postoperatif dönemde en yüksek oran, kresentik cilt eksizyonu gerçekleştirilen grupta elde edilmiştir (1,07±0,29). İnterdomal dikiş yerleştirilen grupta elde edilen oran 0,87±0,22 olarak hesaplanmıştır. Erken postoperatif dönemde en düşük oran standart dudak onarım yaklaşımı dışında herhangi bir işlem gerçekleştirilmeyen grupta hesaplanmıştır (0,71±0,16). En yüksek oranda rekürrens kresentik cilt eksizyonu gerçekleştirilen hastalarda gözlenmiştir (0,39±0,16). Rekürrens karşılaştırıldığında cilt eksizyonu ile gözlenen rekürrens oranı anlamlı olarak interdomal dikiş ile elde edilen rekürrens oranına göre fazla bulunmuştur (p=0,005).Sonuç: Yarık dudak onarımına eş zamanlı primer rinoplasti yaklaşımı uzun vadede YDB deformitesinin düzeltilmesi amacıyla gerekli gözükmektedir. Kresentik cilt eksizyonu veya interdomal dikiş bu amaçla erken dönemde sağlam tarafla simetriyi ve etkili sonuçlar elde edilmesini sağlasa da, geç dönemde rekürrens ihtimâli akılda tutulmalıdır. Bu iki teknikten biri tercih edilecek olursa sağlam taraf nostril yüksekliği de dikkate alınarak fazla düzeltme gerçekleştirmek (overcorrection) göz önünde bulundurulabilir.