ON THE SYNTHACTIC EFFECT OF MEANING IN ARABIC LANGUAGE

Abstract

It can be said that the most important factor in the adherence of the Arabic language to the rules is sometimes incorrect pronunciations that may damage the principles of belief. Because Arabic is a language of explicating, and if it is thought that there is a close connection with explicating directly, the danger of wrong learning and teaching of religious texts will be inevitable as a result of wrong pronunciations. In this respect, the correct understanding of any sentence depends primarily on the correct pronunciation of that sentence. This reveals the importance of pronunciation in the Arabic language that the basis of science such as syntax (nahiv), grammar and rhetoric has been formed in this way. The meaning is the most important factor shaping pronunciation in Arabic Language. Because the individual uses words and expressions in line with what he intends to tell his addressee. In addition, if the words and expressions used sometimes contradict the rules of language, the efforts to comment on the same words and expressions and solve these problems are also meaning-oriented. Therefore, the number of linguists and grammarians who say “the factor of meaning has been taken into consideration necessarily” is very high in the places where it is seen that the traditional grammar of Arabic grammar goes beyond the rules of language. In fact, the question of reevaluating a word or an expression from the perspective of language rules, starting from the meaning factor, takes place immethodically in many later works as well as in the early grammar works. In addition, this is often seen in the form of answering a number of questions posed during the processing of a particular grammatical subject or in the methods (Istishâd) used to prove a grammatical rule. In this context, the article examines the effect of the meaning factor on the reassessment of a word or phrase in the context of language rules, and on the other hand reveals that some language rules that can be stretched in accordance with this factor do not apply to all words and expressions, but that this depends on the sense perception ( السماع ).On the other hand, the article draws attention to the effect of the meaning factor on the formation of the concepts used frequently in Arabic grammar.

Özet

Arap dilinin kurallara bağlanılmasındaki en önemli etkenin bazeninanç esaslarını zedeleyecek düzeyde yapılan yanlış telaffuzlar olduğusöylenebilir. Zira Arapça bir irâb dilidir ve irâbın da doğrudan manaylasıkı bir irtibatının olduğu düşünülürse yanlış telaffuzlar neticesindeözellikle dini metinlerin yanlış öğrenilme ve öğretilme tehlikesi kaçınılmazolacaktır. Bu açıdan herhangi bir cümlenin doğru anlaşılması öncelikle ocümlenin doğru telaffuz edilmesine bağlıdır. Bu da Arap dilindetelaffuzun ne denli önemli olduğunu ortaya koymaktadır ki nahiv, sarf vebelagat gibi bilim dallarının zemini de bu sayede oluşmuştur.Arapçada telaffuzu şekillendiren en önemli etken ise manadır.Çünkü birey muhatabına neyi söylemeyi amaçlıyorsa o doğrultudasözcükler ve ifadeler kullanır. Ayrıca kullanılan sözcükler ve ifadelerinbazen dil kurallarına aykırılık göstermesi durumunda aynı sözcük veifadeler üzerinde yorum yapıp zahiren var olan bu sorunu çözme çabalarıda yine mana odaklıdır. Bu yüzden Arap gramerinde geleneksel dilkurallarının dışına çıkıldığı görülen yerlerde “mutlaka mana etkeni gözönünde bulundurulmuştur” diyen dilci ve gramercilerin sayısı çokfazladır.Aslında mana etkeninden hareketle bir sözcük veya bir ifadenin dilkuralları perspektifinde tekrardan değerlendirilmesimeselesi ilk dönemgramer eserlerinde olduğu gibi daha sonraları kaleme alınan birçokeserde de dağınık bir şekilde yer alır. Ayrıca bu, genelde belli bir gramerkonusunun işlendiği esnada ya da bir gramer kuralınındelillendirilmesinde başvurulan istişhâdlarda ortaya atılan bir takımsorulara cevap verme şeklinde görülmektedir.Bu bağlamda makale, bir taraftan mana etkenininbir sözcük veyaifadenin dil kuralları bağlamında yeniden değerlendirilmesi hususundaki rolünü ele almakta diğer taraftanbu etkidoğrultusunda esnetilebilen bazıdil kurallarının her sözcük ve ibarede geçerli olmayıp bunun duyumaالسماع) ) bağlı olduğunu ortaya koymaktadır. Makale, mananınArapgramerinde kullanılan bir takım kavram ve edâtların oluşumunda nasılbir etkiye sahip olduğuna ayrıca dikkat çekmektedir.