Evaluation of neuroendocrine tumors with I-131 MIBG scintigraphy

Tülay GÜVELİ KAÇAR,Müge TAMAM ÖNER,Mehmet MÜLAZIMOĞLU,Şerafettin HACIMAHMUTOĞLU,Sadık ERGÜR,Tevfik PAÇACI

Abstract

We aimed to evaluate the role of Iodine -131 metaiodobenzylguanidine (I-131 MIBG) scintigraphy in the diagnosis and staging of neuroendocrine tumors and detecting the recurrences that may have developed over the long follow-up periods. Material and Methods: Total of 64 patients referred to our clinic between January 2006 and May 2008 with a request for an I-131 MIBG scintigraphic imaging were included in the study. The patients who had pathological uptake on I-131 MIBG scintigraphy were confirmed with biopsy or surgical pathology outcomes. The patients with no I-131 MIBG uptake were followed-up for 6 months. Results: Pathological involvement was defined in 17 of 64 patients. Fifteen patients were histopathologically confirmed. One patient was correlated with the other methods and treated without a need of pathological confirmation. Disappearance of pathological involvement was observed after the treatment. False positivity of I-131 MIBG involvement was defined in one patient by histopathological diagnosis. I-131 MIBG distribution was found within normal physiologic limits in 47 of 64 patients. By scintigraphy or at the follow-up of 6 month period, histopathology in compliance with neural crest tumor was identified in 7 patients despite I-131 MIBG scintigraphy was negative. Surgical or histopathological outcomes with biopsy were reached for 11 patients and I-131 MIBG negativity was confirmed. There was not any change detected in the findings of 29 patients for the 6 month period. Conclusion: During the diagnosis and follow-up of pheochromocytoma, neuroblastoma, and similar neuroendocrine originated tumors, the use of I-131 -MIBG scintigraphy in both adult and pediatric age groups offers important and indispensable information that can not be obtained by other conventional radiological methods.

Özet

Amaç: İyot-131-metaiyodobenzilguanetidin (I-131 MIBG) sintigrafisinin nöroendokrin tümörlü hastaların tanı, evrelemede ve uzun takip süreleri boyunca gelişebilecek nükslerinin tespitindeki rolünü değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Kliniğimize Ocak 2006- Mayıs 2008 tarihleri arasında I-131 MIBG ile sintigrafik görüntüleme istemiyle başvuran toplam 64 hasta çalışmaya dahil edildi. I-131 MIBG sintigrafisi ile patolojik tutulum saptanan hastalar biyopsi veya cerrahi patoloji sonuçlarıyla karşılaştırıldı. Sintigrafide patolojik tutulum sahası saptanmayan hastalar ise 6 ay süresince takip edildi. Bulgular: I-131 MIBG ile 64 hastanın 17’sinde patolojik tutulum saptandı. 15 hasta histopatolojik olarak doğrulandı. 1 hasta diğer yöntemlerle korele edildi, patolojik doğrulamaya gerek duyulmaksızın tedaviye alındı. Tedavi sonrası patolojik tutulumun kaybolduğu izlendi. 1 hastada histopatolojik tanı ile I-131 MIBG tutulumunun yanlış pozitif olduğu saptandı. 64 hastanın 47 sinde I-131 MIBG dağılımı fizyolojik sınırlarda saptandı. Çekim sırasında veya 6 ay süreyle yapılan takiplerde; 7 hastada I-131 MIBG sintigrafisi negatif olduğu halde, nöral krest tümörü ile uyumlu histopatoloji saptandı. 11 hastanın cerrahi ya da biopsi ile histopatoloji sonucuna ulaşıldı ve I-131 MIBG negatifliği doğrulandı. 29 hastanın 6 aylık takibinde bulgularda değişiklik izlenmedi. Sonuç: Feokromasitoma, nöroblastoma ve benzer nöroendokrin kökenli tümörlerin tanı ve takipleri süresince I-131 MIBG ile yapılan sintigrafik görüntülemenin kullanımı gerek yetişkin gerekse pediatrik yaş gruplarında konvansiyonel radyolojik yöntemlerle elde edilemeyen önemli ve vazgeçilmez bilgiler sunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Nöroendokrin tümörler; nöroblastoma; feokromositoma; paragangliyom; tiroid tümörleri; radyonuklit görüntüleme; iyot izotopları