İlaç Kullanım Uyumuna Engeller

Abstract

This manuscript aims to investigate the patient"s side of the problem through indirect method of adherence measurement via patient questionnarie. Background: Lately, several phases to accomplish that patients continue therapy for chronic conditions for long periods has passed. Initially the patient was thought to be the core of the problem of compliance. The role of the health care providers was also addressed soon. Now we acknowledge that a system approach is required. The idea of compliance is associated too closely with blame, be it of providers or patients and the concept of adherence is a better way for understanding the dynamic changes required to maintain health over long periods of time. Methods: 792 patients of family practice outpatient clinic ( 400 female and 392 male )were recruited and given a questionnarie as to list their reasons for drug inadherence Results: Reasons for inadherence were as follows; Unwillingness to use drugs (42,04%), Media effects (38,76%), Forgetfullness (34,59%), Poor communication with health care provider (33,58%), Drug side effects (24,11%), Refusing the disease (22,22%), Multiple drug use already (19,06%), Concerns for accuracy of treatment (10,6%), and High costs of drugs (6,1%) Conclusion: Patients are explicitly effected by many factors for adherence. Improved adherence is primarily driven by improved management of diseases, including the increase awareness of issues surrounding adherence. That counts the physicians too. Inadherence warrants a bio-psychosocial approach and seemingly inadherent patients must be provided with a higher level of communication Key-Words: Inadherence, bio-psychosocial approach, indirect adherence measurement, barriers to adherence

Özet

Bu çalışmada hastaların ilaç kullanımına uyumlarını indirek bir ölçüm yöntemi olan hasta anketi ile sorunun hasta tarafı ele alınmaya çalışılmıştır Giriş: Son dönemlerde hastaların uzun süreli ilaç kullanımına uyum göstermeleri konusunda çeşitli safhalar geçilmiştir. Başlarda tek suçlunun hastanın kendisi olduğu düşünülse de hekimlerin bu konudaki rolleri de çabucak dikkat çekmiştir. Şimdi ise sistemik bir yaklaşımın gerekliliği kabul edilmektedir. Uyum; hastalar veya hekimler kaynaklı da olsa suçlandırılma ile ilişkilidir ve sağlığı korumak için ilaç kullanımına bağlılık olarak düşünülebilecek bir konsept, dinamik değişkenleri çözümleyebilmek açısından daha kullanışlı olacaktır. Metod: Aile hekimliği polikliniğine başvuran 792 hasta (400 kadın-392 erkek) çalışmaya kaydedilerek ilaç kullanım uyumsuzluklarının nedenleri açısından ankete tabi tutulmuşlardır. Bulgular: İlaç kullanımına uyumsuzluk nedenleri şöyle sıralandı; İlaç kullanımını istememek ( %42,04), Medya etkisi (%38,76), Unutmak (%34,59), Hekim ile kötü iletişim(%33,58), İlaçların yan etkileri (%24,11), Hastalığı reddetmek (%22,22), Çoklu ilaç kullanımı (%19,06), Tedavinin doğruluğuna güvensizlik(%10,6), ve son olarak yüksek ilaç fiyatları (%6,1) Sonuç: Hastalar açıkça pek çok faktörün etkisi altındadırlar. İlaç kullanımına uyum, temel olarak uyumla ilgili tüm konuların farkında olunması ve hastalıkların iyi yönetilmesi ile gelişir. Buna tabi ki hekimler de dahildir! İlaç kullanım uyumsuzluğu dikkatli bir biyo-psikososyal yaklaşım ve iyi bir iletişim gerektirir.