Journals / Turkish Journal of Endocrinology and Metabolism / 2021 / Cilt: 25 - Sayı: 1
Tip 2 Diyabetli Erişkinlerde Kan Şekeri Regülasyonu Ekzokrin Pankreas Fonksiyonlarını Etkiler mi?
- Pages
- 87–94
- DOI
- —
Abstract
Amaç: Bu çalışmada, glisemik kontrolü zayıf olan Tip 2 diabetes mellitus hastalarında kan şekeri regülasyonunun pankreas ekzokrin fonksiyonları üzerine etkisini değerlendirmek amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Bu prospektif klinik çalışma, kan şekeri regülasyonu bozuk (HBA1c >10) Tip 2 diyabetes mellituslu 20 hasta ile cinsiyet ve yaş uyumlu 20 sağlıklı kontrol grubundan oluşan bir popülasyonda gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın başlangıcında pankreas ekzokrin yetmezliği belirteçlerinden biri olan fekal elastaz 1 (FE-1) düzeyleri ve metabolik parametreler hasta ve kontrol grubu arasında karşılaştırıldı. Ayrıca hasta grubunda en az 3 ay yoğun insülin tedavisi ile kan şekeri regülasyonu sağlandıktan sonra FE-1 düzeyleri ve metabolik parametreler tedavi öncesi ile karşılaştırıldı. Fekal elastaz 1 düzeylerinin 200 μg/g‘ın altında olması pankreas ekzokrin yetmezliği olarak tanımlandı. Bulgular: Diyabetik hasta grubunda kontrol grubuna göre FE-1 düzeyleri anlamlı olarak daha düşük bulundu (Medyan: Hasta grubu=333,1 μg/g; Kontrol grubu= 508,5 μg/g; P=0,013). Hasta grubunda 3 (%15) hastada ekzokrin pankreas yetmezliği görülürken kontrol grubunda ekzokrin pankreas yetmezliği görülmedi. Hasta grubunda FE-1 düzeyleri kan şekeri regülasyonu öncesine göre anlamlı olarak arttı (tedavi öncesi medyan=333,15 (192,60) μg/g, tedavi sonrası medyan=415,40 (300,77) μg/g; P=0,044) ve bu artışa etki eden majör faktörler diyabet süresi ve HbA1c düzeyindeki değişimdi. Sonuç: Çalışmamızda kan şekeri regülasyonu bozuk Tip 2 diabetes mellitus hastalarında fekal elastaz 1 düzeyleri sağlıklı kontrol grubuna göre daha düşüktü ve bu hastalarda kan şekeri regülasyonunun sağlanması FE-1 düzeylerini anlamlı olarak artırdı.
Özet
Objective: The purpose of this study was to assess the possible effects of blood glucose regulation on pancreatic exocrine functions in type 2 diabetes mellitus (T2DM) patients with poor glycemic control. Material and Methods: This prospective clinical study was performed with 20 patients with poorly controlled T2DM (HbA1c >10%) and age- and sex-matched 20 healthy controls. At the beginning of the study, metabolic parameters and fecal elastase-1 (FE-1) levels, one of the markers of pancreatic exocrine insufficiency (PEI), were compared between the patient and control groups. In addition, after blood glucose regulation was achieved with at least three months of intensive insulin therapy in the patient group, FE-1 levels and metabolic parameters were compared with pre-treatment. PEI was defined as FE-1 levels lower than 200 μg/g. Results: FE-1 levels were significantly lower in the T2DM group than the control group (median values for patients=333.1 μg/g and controls= 508.5 μg/g; p=0.013). PEI was detected in three patients (15%) but none in the control group. After intensive insulin therapy, T2DM patients FE-1 levels significantly increased compared to their pre-treatment (pre-treatment median: 333.15 (192.60) μg/g, post-treatment median: 415.40 (300.77) μg/g; p=0.044). The major factors impacting this increase were the duration of diabetes and the change in HbA1c levels. Conclusions: FE-1 levels in patients with poorly controlled T2DM were lower than the healthy control group, which significantly increased with blood glucose regulation.