Yapay Beyin Omurilik Sıvısında Lipozomal Bupivakainin Salınım Profili

Ayşe ÜNAL DÜZLÜ,DUDU BERRİN GÜNAYDIN,MURAT KADİR ŞÜKÜROĞLU,İSMAİL TUNCER DEĞİM

Abstract

Objective: We aimed to compare the possible controlled release profile of multilamellar liposomal bupivacaine formulations with non-liposomal forms in artificial cerebrospinal fluid (CSF) under in vitro conditions. Methods: Liposome formulations were prepared using a dry-film hydration method. Then, an artificial CSF-buffered solution was prepared. Bupivacaine base with liposomal bupivacaine base, bupivacaine HCl with liposomal bupivacaine HCl and bupivacaine HCl were added in a Franz diffusion cell. These solutions were kept in a hot water bath for 24 h. The samples were taken at 0.5, 1, 3, 6, 12 and 24 h (1st series of experiment). Solutions of bupivacaine base with liposomal bupivacaine base and bupivacaine HCl with liposomal bupivacaine HCl were centrifuged to obtain liposomal bupivacaine base and liposomal bupivacaine HCl. Afterwards, liposomal bupivacaine base and liposomal bupivacaine HCl were added in a Franz diffusion cell. After keeping these solutions in a hot water bath for 24 h as well, the samples were taken at the same time intervals (2nd series of experiment). All samples (54 from the 1st experiment and 36 from the 2nd experiment) were analysed with high-performance liquid chromatography and ultra-performance liquid chromatography and their chromatograms were obtained. Results: After obtaining calibration curves for bupivacaine base and HCl, release patterns of these formulations were plotted. A markedly controlled slow-release pattern was observed for multilamellar liposomal bupivacaine than for non-liposomal bupivacaine in artificial CSF. Conclusion: Demonstration of controlled slow-release profile for mutilamellar liposomal bupivacaine in artificial CSF in vitro might support intrathecal use of liposomal bupivacaine in vivo in animal studies.

Özet

Amaç: İn vitro koşullarda beyin omurilik sıvısı (BOS) içinde multilameller lipozomal bupivakain formülasyonlarının kontrollü salınım profilini, lipozomsuz bupivakain formlarıyla karşılaştırmayı amaçladık. Yöntemler: Lipozom formülasyonları, kuru film hidrasyon tekni- ğiyle hazırlandı. Daha sonra yapay tamponlanmış BOS hazırlandı. Baz bupivakain ile lipozomal baz bupivakain, bupivakain HCl ile lipozomal bupivakain HCl ve bupivakain HCl, Franz difüzyon hücrelerine kondu. Bu solüsyonlar 24 saat sıcak su banyosunda tutuldu. Örnekler ilk yarım saat, 1, 3, 6, 12 ve 24. saatlerde alındı (ilk seri deneyler). Bupivakain baz ile lipozomal bupivakain baz ve bupivakain HCl ile lipozomal bupivakain HCl solüsyonları santirfüj edilerek lipozomal bupivakain baz ve lipozomal bupivakain HCL elde edildi. Sonra lipozomal bupivakain baz ve lipozomal bupivakain HCl Franz difüzyon hücrelerine kondu. Bu solüsyonlar da 24 saat sıcak su banyosunda tutulduktan sonra örnekler aynı zaman aralıklarında alınarak çalışıldı (ikinci seri deneyler). Tüm örnekler (ilk seri deneyden 54, ikinci seriden 36) yüksek ve ultra performans sıvı kromatografi (HPLC ve UPLC) yöntemleriyle analiz edildi ve sonra kromatogramları elde edildi. Bulgular: Bupivakain baz ve bupivakain HCl için kalibrasyon grafikleri elde edildikten sonra bu formülasyonların salınım profili çizildi. Yapay BOS içinde multilamellar lipozomal bupivakainin lipozomsuz bupivakaine göre belirgin şekilde kontrollü yavaş bir salınım gösterdiği izlendi. Sonuç: Yapay BOS içinde mutilamellar lipozomal bupivakainin in vitro olarak kontrollü yavaş salınım profilinin gösterilmesi, lipozomal bupivakainin intratekal olarak hayvanlarda in vivo kullanılabileceğini destekleyebilir.