Sarcoidosis: A seven-year experience

Ateş BARAN,Ferhan ÖZŞEKER,Döndü GÜNEYLİOĞLU,Sevinç BİLGİN,SULHATTİN ARSLAN,Çağla UYANUSTA,Esen AKKAYA

Abstract

Course and prognosis of sarcoidosis varies among different populations. In this study we investigated the course of sarcoidosis cases (Female: 53, Male: 17, mean age 43.57±11.97 ) followed up in our center. The most frequently observed complaints were cough (46%), dyspnea (33%), weakness (30%). Skin involvement was present in 30% (erythema nodosum 11% ), crackles/ronchi in 11%, hepatomegaly in 7%, splenomegaly in 6%, Lofgren syndrome in 6%, opthalmological involvement in 7%, cardiac involvement in 3% on physical examination and hypercalcemia was found in 7% of the cases. Tuberculin skin test was positive in 33% of the cases and angiotensin converting enzyme was high in 61% of the cases.The diagnosis was obtained by transbronchial biopsy in 40%, mediastinal lymph node (LN) biopsy in 18%, skin biopsy in 10%, peripheral LN biopsy in 6%. The diagnosis was achieved by clinical and radiological finding in 26% of the cases. Cavitary sarcoidosis were found in 2 cases, sarcoidosis due to interferon usage in 1 case, alveolar sarcoidosis in 1 case. 68/70 patients were followed, 27/68 patients received treatment, spontaneous remission rate in stage I, II, III disease was 78, 67, 50% respectively. Remission with treatment was 100, 90 and 46% for stage I, II, III disease respectively. In our study population stage I and II sarcoidosis were common whereas atypical forms like cavitary sarcoidosis and alveolar sarcoidosis and sarcoidosis due to interferon usage were rare. In conclusion, the incidence and prognosis of sarcoidosis is not well known in our country and it should be considered in differential diagnosis of respiratory disease.

Özet

Günümüzde etyololojisi halen tartışmalı olan sarkoidozun çeşitli toplumlardaki sıklığı ve seyri de farklılıklar göstermektedir. Çalışmamızda kliniğimizde izlenen 70 sarkoidoz olgusunda (K: 53, E: 17, ortalama yaş: 43.57±11.97) hastalı ğın seyri çeşitli yönleriyle araştırıldı. Olgularımızda sıklıkla öksürük (%46), nefes darlığı (%33), halsizlik (%30) şikâyetleri görülürken, fizik muayenede deri tutulumu (%30) (sadece eritema nodozum %11), ral/ronküs %11, hepatomegali %7, splenomegali %6, Löfgren sendromu %6, göz bulguları %7, kardiyak tutulum %3 olguda saptandı. Hiperkalsemi %7, PPD pozitişiği %33, anjiyotensin dönüştürücü enzim yüksekliği %61’di. Patolojik tanı en sık transbronşiyal biyopsiyle konulmuş (%40), bunu sırasıyla mediyastinal, cilt, lenf bezi biyopsisi izlemiştir (%18, %10, %6). %26 olguda tanı klinik-radyolojik olarak konulmuştur. İki olguda kaviter sarkoidoz, bir olguda interferon kullanı mına bağlı sarkoidoz, bir olguda alveolar sarkoidoz ender durumlar olarak görülmüştür. 68/70 olgu düzenli olarak izlenmiş, 27/68 olguya tedavi verilmiştir. Spontan gerileme Evre I, II, III’te sırasıyla %78, %67, %50; tedavi ile gerileme sırasıyla %100, %90, %46 olarak saptanmıştır. Çalışmamızda Evre I ve II olgular en sık karşımıza çıkan durumlardı. Kaviter sarkoidoz ve alveoler sarkoidoz gibi atipik formların varlığı ve interferon kullanımına bağlı sarkoidoz da ender formlar olarak görüldü. Sonuç olarak, ülkemizde sıklığı ve seyri tam olarak bilinemeyen sarkoidozun, hekimlerin ayırıcı tanıları arasında her zaman akılda tutulması gerektiği kanısına varıldı.