Journals / Toraks Dergisi / 2005 / Cilt: 6 - Sayı: 2
Success rates in our smoking cessation clinic and factors affecting It
- Journal
- Toraks Dergisi
- Pages
- 151–158
- DOI
- —
Abstract
We aimed to assess the success rate in cases who were referred to our smoking cessation clinic and factors influencing this rate. Of 79 cases being referred between March 2002 and January 2003, 11 were not taken into this prospective analysis as they did not attend the next appointment. Completion of 1 year without smoking was considered as quitting smoking. Cases were evaluated with history, physical examination, Fagerström test and CO measurement. After a comprehensive information about the evils of tobacco, a brochure prepared by our clinic was given. All cases were given behavioural education and motivation for smoking cessation. Pharmacological treatment was given to 24 cases. Following visits were weekly for the first and biweekly for the second months; follow up lasted for 1-year at least monthly and bimonthly. Mean age of 32 (%47.1) men and 36 (%52.9) women was 39.7±11.23 (19-65). Smoking cessation rates were 75% (n=51) on the fifteenth day, 54% (n=37) at the third month, 48.5% (n=33) at the sixth month and 41.2% (n=28) after 1 year. Quitters and nonquitters displayed no significant difference with regard to gender, occupation, educational status, respiratory symptoms, comorbidity, family history, smoking habits of household, alcohol consumption, smoking duration and age of starting smoking, daily number of cigarettes smoken, Fagerström scores, withdrawal symptoms, receiving pharmacotherapy (p>0.05). Elder cases (p=0.025), cases with children (p=0.016), and those working in a non-smoking environment (p=0.001) were more successful and these were considered to be important factors contributing to the success rate of smoking cessation.
Özet
Sigara bırakma polikliniğimize başvuran hastalarımızın sigarayı bırakma başarılarını ve bu başarıyı etkileyen faktörleri araştırmak amacıyla bu prospektif çalışmayı planladık. Mart 2002-Ocak 2003 ayları arasında polikliniğimize başvuran 79 hastadan 11’i ikinci görüşmeye gelmediği için çalışma dışı bırakıldı. Sigarayı 1 yıl süreyle içmemiş olmak, başarılı sonuç olarak değerlendirildi. İlk görüşmede olguların anamnezleri alındı. Fizik muayeneleri, Fagerström bağımlılık testleri, karbonmonoksit (CO) ölçümleri yapıldı ve olgular sigaranın zararları hakkında bilgilendirilerek kendilerine kliniğimizce hazırlanan kitapçık verildi. İkinci görüşmede tetkikleri değerlendirildikten sonra, tümüne davranış eğitimi verilip motivasyonel destek sağlandı ve toplam 24 olguya farmakolojik tedavi başlandı. Olgularla ilk ay haftada bir, ikinci ay 15 günde bir, daha sonra ayda bir ve iki ayda bir olmak üzere en az bir yıl görüşme yapıldı. Çalışmaya alınan 68 olgunun yaş ortalaması 39.71±11.23 (19-65) olup 32’si (%47.1) erkek, 36’sı (%52.9) kadındı. Sigara içmeme oranları 15. günde %75 (51 olgu), 3. ayda %54 (37 olgu), 6. ayda %48.5 (33 olgu), 1. yılda %41.2 (28 olgu) idi. Bırakan olgularla bırakamayanlar arasında cinsiyet, meslek, eğitim, solunum semptomları, ek hastalık, aile anamnezi, evde sigara içilmesi, alkol alışkanlığı, sigara içme süresi ve başlama yaşı, günlük sigara sayısı, bağımlılık skoru ve yoksunluk semptomlarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmedi (p>0.05). Yaşı 40’ın üstünde olanlarda (p=0.025), çocuklu olgularda (p=0.016), işyerinde sigara içilmeyen olgularda (p=0.001) sigara bırakma oranları istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu ve bu faktörlerin sigarayı bırakma başarısını olumlu yönde etkilediği kanaatine varıldı.