Kanun hükmünde kararnameler: Kamu hizmetlerinde ‘Atrofi’

Abstract

The council of ministers has been significant changes in Turkey's administration system by legislating 34 decree laws based on Authorization Act of 6223 in June-November 2011. In this article these amendments evaluated from a critical approach. Regulations to provide transfer of new resources for the private sector, methods, such as promoting the public-private partnership system in all public services, particularly in health and education, some public services being conducted directly by private companies, providing service by purchasing service are the most important titles of these alterations. Enabling the private sector to delegate directly in boards, committees and supreme councils commissioned to administer public institutions and determine politics is amongst these titles. To be rendered dysfunctional of universities and professional organizations, some of their authorities being terminated and some others to be delegated to the executive authorities are common features of these changes. In the civil servants side, significantly discharge or limitation of authority of central bureaucracy, being transferred authority the important positions to contract personnel and job security being terminated are some of the issues. In the matter of regulations of relations to provincial organizations of ministries and their related and subsidiary institutions; instead of public review committee in public audit system based on the internal management audit and national-international private companies "independent" audit. By doing so the authority of audit of those mentioned public institutions authority is being declined to the supervision status.

Özet

6223 sayılı Yetki Yasası'na dayanılarak 2011 Haziran-Kasım ayları arasında Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılan toplam 34 adet Kanun Hükmünde Kararname ile Türkiye'nin yönetim sisteminde önemli değişiklikler yapılmıştır. Yazımızda bu değişikler belli başlıklar halinde eleştirel bir yaklaşımla değerlendirilmiştir. Kamu kurumları tarafından yürütülen bazı hizmetlerin doğrudan özel şirketler tarafından yürütülmesi, hizmetin satın alma yolu ile verilmesi, sağlık ve eğitim başta olmak üzere kamu özel ortaklığı yönteminin bütün alanlara yaygınlaştırılması gibi yöntemlerle sermayeye yeni kaynak transferini sağlayıcı düzenlemeler önemli bir başlığı oluşturmaktadır. Kamu kuruluşlarının yönetilmesi ve politikalarının belirlenmesinde yetkili kılınan kurul ve komisyonlar ile üst kurullarda sermayeye doğrudan temsil olanağının verilmesi de bu başlık içinde yer almıştır. Düzenlemelerin ortak özelliklerinden bir diğeri ise üniversiteler ve meslek örgütlerinin işlevsizleştirilmesi, kimi yetkilerinin ortadan kaldırılması ile bazı yetkilerinin yürütme organlarına devrine ilişkindir. Kamu personeli alanında, merkezi bürokrasinin önemli ölçüde tasfiyesi, yetkilerinin sınırlandırılması, önemli görevlerin sözleşmeli personele devredilmesi, iş güvencesinin ortadan kaldırılması söz konusudur. Bakanlıklar, ilgili ve bağlı kuruluşların taşra örgütlerinin ilişkilerine yönelik düzenlemelerde Valiliklerin genel gözetim ve denetim yetkisinin gözetim yönünde geriletildiği, denetim sisteminde ise teftiş kurulları yerine yöneticiye bağlı iç denetim ve yabancı-yerli özel şirketlerin para karşılığında yaptıkları "bağımsız" dış denetim sisteminin benimsendiği söylenebilir.