Journals / Toplum ve Hekim / 2014 / Cilt: 29 - Sayı: 6

It possible to rescue University Hospitals from the dilemma of becoming business or crash

Üniversite Hastaneleri işletmeleşme veya batma sarmalından kurtulabilir mi?

Pages
439–442
DOI
—

Abstract

IIn recent years, University Hospitals are being pushed into a serious financial crisis. It is a significantly supported claim that the only way to get rid of this crisis is becoming a business . However, for these institutions, the main reason for crash is their transformation into business . The main functions of university hospitals are to carry out education, research and advanced medical practices. It is important to accept university hospitals as institutions improving health status of the country, training qualified manpower, implementing advanced medical practices and developing public health status, rather than business need to take care of themselves and they should be supported with public resources. Performance of university hospitals should be evaluated according to their capacity to realize education, research-development and advanced medical practices, rather than income generating activities of patient care and distribution of resorces should be planned considering these factors. .

Özet

Üniversite Hastaneleri son yıllarda ciddi bir mali kriz içine itilmişlerdir. Bu krizden çıkışın ancak işletme haline gelmekle mümkün olacağı iddiası önemli bir destek bulmaktadır. Oysa bu kurumların batmasının asıl nedeni işletme haline getirilmiş olmalarıdır. Üniversite hastanelerinin asli görevleri eğitim, araştırma ve ileri tıp uygulamalarını gerçekleştirmektir. Bu kurumların kendi başının çaresine bakması gereken işletmeler olarak değil ülkenin sağlık düzeyini geliştiren, nitelikli sağlık insan gücü yetiştiren, en ileri tıp uygulamalarını hayata geçiren ve böylelikle halkın sağlık düzeyini yükselten kamu kurumları olarak görülmesi ve kamu kaynaklarıyla desteklenmesi gereklidir. Üniversite hastanelerinin performansı , şimdiki gibi hasta bakımına endeksli gelir getirici faaliyetler üzerinden değil, eğitim, araştırma-geliştirme ve ileri tıp uygulamalarını gerçekleştirme düzeyleri üzerinden değerlendirilmeli ve kaynak aktarımı buna göre planlanmalıdır