Secularism in practice: Freedoms, public services, and finance

Abstract

The purpose of this paper is to discuss the practice of secularism in Turkey on the grounds of religious freedoms and with a specific focus on the regulation of services related to religious liberties. Though in Turkey secularism is one of the most controversial topics that creates polarization within the society, problems concerning the implementation of secularism through rules and practices that cover all different religious groups are rarely brought forward. The general approach in Turkey is to handle the problems of different groups as identity issues and to discuss them separately within specific conceptual frameworks. This approach hinders not only the opportunity to deal with the subject of secularism in Turkey in utter detail, but also possible debates concerning the demands of different groups related to religious rights and freedoms. This paper examines various types of regulations related to the implementation of secularism in exemplary countries and compares these examples with the legislative framework in Turkey. This comparative analysis covers religious institutions of worship and the discriminative practices in different types of public services as well as the financing of religion in Turkey.

Özet

Bu makalenin amacı Türkiyedeki laiklik/sekülarizm uygulamasını dinî inanç özgürlüğü temelinde ve özellikle din hizmetlerine odaklanarak tartışmaktır. Türkiyede laiklik, toplumda kutuplaşma yaratan en tartışmalı konulardan bir tanesi olmasına rağmen, laikliğin tüm dinî inanç gruplarını kapsayacak kurallar ve pratikler yoluyla hayata geçirilmesinde yaşanan problemler nadiren gündeme gelmektedir. Türkiyede bu konudaki genel yaklaşım farklı dinî inanç gruplarının sorunlarının kimlik meseleleri olarak ele alınması ve o gruplara özel kavramsal çerçevelerde ayrı ayrı tartışılmasıdır. Bu yaklaşım sadece Türkiyedeki laiklik uygulamasının bütüncül bir şekilde değerlendirilebilmesi fırsatının değil, farklı grupların dinî haklar ve özgürlükler ile ilgili taleplerine ilişkin olası tartışmaların da önünü tıkamaktadır. Makalede örnek ülkelerde sekülarizm uygulaması ile alakalı çok çeşitli regülasyon tipleri incelenmekte ve bu örnekler Türkiyedeki farklı dinî gruplara yönelik yasal mevzuat ile karşılaştırılmaktadır. Bu karşılaştırmalı analiz hem ibadet amaçlı dinî kurumları, hem de farklı kamu hizmetlerinin sağlanması ve din hizmetlerinin finansmanına ilişkin ayrımcı uygulamaları kapsamaktadır.