INSTRUCTION OF CINEMATOGRAPHIC IMAGE

Abstract

Cinema is an art and a means of communication that has been included within the research scope of numerous disciplines. The factor putting forward its uniqueness is that it is comprised of cinematographic images. Image is the essence of the visual culture. Visual culture has been approached through a pedagogical perspective since the second half of the 20th Century. It was especially this period, during which scientific and artistic developments in the field of cinema approximated cinema and pedagogy and led education to have new function. In this respect, this article discusses usability of cinema, as an audio-visual means of communication and an art, for instruction of cinematographic images; on a theoretical basis, mainly through the approaches of Christian Metz. Metz addresses teachability of the image on two separate levels; that is image and instruction, and the instruction of image. The article mainly focuses on instruction of the image (cinematographic image.) Consequently, when the student realizes the expression of the film besides its content through instruction of the cinematographic image and comprehends that it is not only the image but also the discourse of the object one must learn; critical approach will become possible while stereotypes will be avoided, leading the way to critical approaches. Hence, this is a strong indicator pointing out that cinema can play a significant role in education as long as the audio-visual culture it created does not favors a fanaticism alienating the literature and the written information

Özet

Sinema pek çok farklı disiplinin inceleme alanı içerisinde yer almış bir sanat ve iletişim aracıdır. Onun kendine has özelliğini ortaya koyan unsur sinematografik imgelerden meydana gelmiş olmasıdır. İmge görsel kültürün temelidir. Görsel kültür pedagojik içerikli bir kavram olarak 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren ele alınmaya başlamıştır. Özellikle bu dönemde sinema alanındaki bilimsel ve sanatsal gelişmeler pedagojiyle sinemayı birbirine yakınlaştırmış, eğitimin yeni fonksiyonlar yüklenmesine neden olmuştur. Bu bağlamda bu makalede görsel işitsel bir iletişim aracı ve bir sanat olan sinemanın sinematografik imgelerin öğretimi açısından kullanılabilirliği kuramsal düzeyde özellikle Christian Metz'in temel yaklaşımları üzerinden tartışılmıştır. Metz imgenin öğretilebilir olmasını; imge ile öğretim ve imgenin öğretimi açısından iki farklı düzeyde ele almaktadır. Makalede esas olarak imgenin(sinematografik imgenin) öğretilmesi üzerinde durulmaktadır. Sonuçta sinematografik imgenin öğretilmesinde filmin içeriğinin yanı sıra anlatımının da farkına varan öğrenci sadece nesnenin imgesini değil söylevin de öğrenilmesi gerektiğini kavradığında zihinsel kalıplar engellenecek eleştirel yaklaşım sergilenebilecektir. Bu da sinemanın ortaya çıkardığı görsel-işitsel kültürün edebiyatı ve yazılı bilgiyi dışlayan bir bağnazlığa tutulmamak şartıyla eğitimde çok önemli bir rol oynayabileceğinin göstergesidir