THE UNITY OF THE ARTIST AND THE ARTIFACT: BEING AN ACTOR IN CINEMA

Abstract

Acting is a very special and specific art form, be it in cinema or not it significantly differs from other art forms. First of all in the art of acting, created by the artist and thus the created work (artifact) represents a union. For example, a writer writes a novel, a composer composes music; painters do paintings, but only the actor is at the same time the creator and the result of his/hers own art. This feature of the actor not only determines the narrative expression it also determines the inner and private life of the actors. Though the existence of the actor is not a life, which is only consisted of his own, but also it is the life of others, there is a continuing public side in an actors life. Most of the actors lives are identified with the characters they play, and in certain cases the characters they play goes into a realm beyond the actors and take a shape a life form of its own in a sense it exchanges the place of the real character. Therefore, actors are inevitably forced to live a life of constant dilemma. Prior to anything else, it must be admitted that this is a psychological burden. This state of neither mind nor situation has to be considered by every director, and understood that to work with the actors is to work with a palette of rich hues, of emotionally high and low volumes and of highly sensitive and easily affected personas.

Özet

Oyunculuk sinemada olsun ya da olmasın özel bir sanattır ve diğ er sanat dallarından önemli ölçüde farklılık gösterir. Herş eyden önce bir tek oyunculuk sanatında, sanatçı ve onun yarattığ ı eser (artefakt) bir birlik teş kil eder. Örneğ in, bir yazar roman yazar, bir besteci müzik besteler, res sam resim yapar, bir tek oyuncu kendi sanatının hem yaratıcısı hem de sonucudur. Oyunculuğ un bu özelliğ i yalnı zca onun anlatımsal dışavurumunu belirlemez aynı zamanda onun içsel ve özel hayatını belirler. Kaldı ki bir oyuncunun hayatı genelde, bir tek onun hayatı değ ildir, çünkü aynı zamanda ötekilerin de hayatıdır, daha doğrusu oyuncunun hayatında sürekli bir aleni tarafı vardır. Bundan dolayı oyuncuların gerçek hayattaki karakteri çoğu zaman oynadıkları karakterlerle özdeş leş i r, bu durum çoğ unlukla öyle bir hal alır ki oyuncuların oynadıkları karakterler gerçek karakterlerinin önüne geçer. Dolayısıyla oyuncular ister istemez gerçek hayatlarını bu ikilemi sürekli hissederek yaş amak zorunda kalırlar. Kabul etmek gerekir ki bu durumun herş eyden once oyuncu üzerine ruhsal bir yükü vardır. Bu durumu her yönetmen göz önünde bulundurmak zorundadır ve bilmelidir ki oyuncuyla çalış mak son derece hassas ve kolay etkilenen biriyle çalış mak demektir.