COPING AND TRAIT ANXIETY IN ADULTS WITH TYPE-2 DIABETES

Abstract

The aim of this study was to explore and define the trait anxiety levels of type-2 diabetic patients, their coping strategies, socio-demographic characteristics, and the relationship between anxiety and coping strategies. In the study, 20-item Trait Anxiety Scale (STAI TX-2) was used to measure the level of anxiety and a 28-item Brief Cope was used to measure coping strategies. The sample of the study consisted of 121 people diagnosed with type-2 diabetes who were treated in Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Training and Research Hospital. The mean age was 58.01 (SD = 9.39), with a range from 39 to 81 years. The majority of the participants were female (55.4%). In the research, 97.5% of the participants (n = 119) exceeded the 42 points with trait anxiety threshold. Acceptance and religion, were the most frequently used problem-focused coping strategies. On the other side, self-distraction and self-blame were the most frequently used emotion-focused coping strategies. Significant correlations were found between sociodemographic and health characteristics, anxiety and coping strategies. The findings point to the importance of considering individual coping strategies when evaluating the impact of diabetes on psychosocial well-being.

Özet

Bu çalışmanın amacı Tip-2 Diyabet hastalarının sürekli kaygı düzeylerini, kullandıkları başa çıkma stratejilerini,sosyodemografik özelliklerini, kaygı ve başa çıkma stratejileri arasındaki ilişkilerini araştırmak ve tanımlamaktır. Çalışmadakaygı düzeyini ölçmek için 20 maddeden oluşan Sürekli Kaygı Ölçeği (STAI TX-2) ve başa çıkma stratejilerini ölçmek için 28maddeden oluşan Baş Etme (KF) ölçeğinden yararlanılmıştır. Çalışmanın örneklemini Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitimve Araştırma Hastanesi’nde hizmet alan Tip-2 Diyabet tanısı almış 121 kişi oluşturmaktadır. Çalışmaya katılan katılımcıların%55.4’ü kadındır. Katılımcıların yaş ortalamaları 58.01 (SS=9.39) olarak elde edilmiş ve yaş aralıkları 39 ile 81 arasıdeğişmektedir. Katılımcıların %97.5’ i (n= 119) sürekli kaygı eşiği olan 42 puanı aşmıştır. Araştırma kapsamında en çokkullanılan problem odaklı başa çıkma stratejileri; din ve kabullenme stratejileriyken en çok kullanılan duygu odaklı başaçıkma stratejileri ise; dikkatini başka yöne yöneltme ve kendini suçlama stratejileridir. Sosyodemografik ve sağlığa ilişkinözellikler, anksiyete ve başa çıkma stratejileri arasında önemli korelasyonlar bulunmuştur. Bulgular, diyabetin psikososyalrefah üzerindeki etkisini değerlendirirken bireysel başa çıkma stratejilerini dikkate almanın önemine işaret etmektedir.